2000 kilometers

Motor bij Haus BergfriedenZondag 1 September vertrokken, over de Duitse snelwegen met als einbestemming Lermoos, Oostenrijk. Met de Intruder is een snelheid van 130 wel te doen zonder er heel erg af te waaien. Beetje saaie rit met veel wegwerkzaamheden totdat je de Oostenrijkse grens nadert. Dan valt er weer wat te sturen 🙂

In Lermoos overnacht (derde keer inmiddels dat ik daar met de motor was) bij Haus Bergfrieden.

En die naam klopt, want het is in de bergen, en het is er erg Friedig.

 

 

 

 

 

Bergweggetje

Dag 2 een ritje de bergen in. Over de Kaunertaler Gletscherstrasse. Een mooi weggetje met veel (30) haarspeldbochten. Onderweg een aantal naar boven kruipende touringcars ingehaald, en af en toe een auto.

Kaunertal

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2750 meter sneeuw

Bovenaan een nieuw record gevestigd. 2750 meter hoogte. Eskimos en ijsberen alom.
En op de terugweg natuurlijk weer de 30 haarspeldbochten. Overigens moesten er onderweg wel af en toe koeien ontweken worden, maar dat mag de pret niet drukken..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sneeuwgrens

Daarna op weg naar Fugen-Gageringen waar Marcel, Jessica en Anne gestationeerd waren. En natuurlijk neem je daar geen snelwegen, maar zoek je zoveel mogelijk kleine routes.

Net op tijd daar, want het begon wat te regenen. En daar is het helaas ook niet meer mee gestopt. Ook werd het frisser. En als verrassing was naast staande foto smorgens opeens ons uitzicht. Sneeuw! Niet heel veel hoger dan waar wij zaten. Het moet niet gekker worden.

 

 

 

 

 

Sneeuwmotor

Na 2 dagen in de regen was de lol er wel een beetje af. Donderdag besloot ik naar huis te vertrekken. Lekker door de regen. Tot aan Kreuth, daar werd het opeens sneeuw. Besloot al snel te stoppen en maar even wat warme choco en Kirschenkuchen te nuttigen. Maar na lang wachten werd de sneeuw er niet minder op, en de sneeuw begon ook al op de weg te blijven liggen.

 

 

 

 

 

 

 

Nadat andere gestrande motorrijders verteld was dat er geen overnachtingsmogelijkheden waren toch maar besloten verder te gaan. Met een gangetje van 40/50 de weg weer op, zoveel mogelijk de sneeuwdrap vermijdend. Erg lastig ook dat de sneeuw op je vizier blijft plakken. Af en toe schoonvegen lukt wel. Mooi ook dat je vizier de hele tijd beslaat, dus dat je alsnog niet veel ziet. Motorrijden moet niet in de winter. Gelukkig was de weg weer dalende en veranderde de sneeuw na een paar kilometer in regen. En dat hield tot aan Muchen aan. En het was koud. Ik had al besloten in Nurnberg een hotel te zoeken en de volgende dag verder te gaan. Maar toen hield het op met regenen en kwam zelf het zonnetje er af en toe nog door.

 

Al met al wel lol gehad, 2000 km in de benen, en er ff tussenuit geweest. Volgend jaar weer?