Veel dagen in één…

Scooter
Eindelijk weer contact met de buitenwereld….
Met plaatsen zonder internet of plaatsen met internet, maar waar dan de stroom weer uitvalt zijn we er weer, waar we nu op de grond zitten in een hokje van 1 bij 1.

Dag 5: 24 augustus 2008
Morning Call: 4.30 uur

De avond er voor moesten we in een zeer tropische bui, waar de paraplu geen weerstand bood, onze kamer weer terug zien te vinden.De trappen waren omgetoverd tot heuse watervallen waarbij we tot aan onze knieen in het water stonden. ok, enkels maar het was wel hoog.

Met de boot weer naar het vaste land, we hadden weer een lange bochtige tocht voor de boeg. Onderweg een gezellig marktje bezocht, na twee minuten hadden we het wel geroken. Onthoofde kippen en losse varkenskoppen ging je bijna over je nek. Door de aardbevingen en de zware regenval was de weg weg Undecided met de bus leek het wel de Dakar Rally, maar met Jan de Rooy achter het stuur was er niks aan de hand. Wel veel ohhh’s en ahhh’s en ik stap wel even uit….

@ Sipoholon bezochten we de zwavelbronnen, mooi gezicht maar erg raar als je bedenkt dat de woonwijk er gewoon naast ligt. Na de vele koffie, thee, ananas, rubber en cacao plantages eindelijk aangekomen in het luidruchtige hotel te Pabang Sidimpuan.

Deze dag heeft Chantal de gat in de grond/hurkwc’s getrotseerd. Oh, wat kunnen die dingen vies zijn.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag 6: 25 augustus 2008aap
Morning Call: 5.30 uur

Voor de verandering weer een lange reisdag, waarbij we een kruidentuin hebben bezocht waar een gedresseerde aap de jonge kokosnooten uit de boom draaide en naar beneden gooide. Heerlijk vers, verser krijg je ze niet. Vandaag hebben we ook de Evenaar gepasseerd! Te gek gaaf!! je kon zelfs shirt kopen met daarop….EVENAAR. Te mooi om te laten liggen, toch gedaan.
We kwamen aan een mooi hotel, waar we twee nachten verbleven. Nico heeft zich ‘s avonds helemaal laten gaan en de nieuwste Indonesische dans geintroduceerd.

 

 

Dag 7: 26 augustus 2008
Morning Call: 6.30 uur

karbouwegatNico werd wakker met een kleine KATER. Vandaag hebben we het Karbouwengat bezocht, de geschiedenis hierchter is ons ontschoten. Daarna naar het Fort de Cock (rare naam), gebouwd door Nederlanders, tegenwoordig hebben we toch betere architecten. Ook hebben we een Indonesische dierentuin bezocht, op de foto met een papagaai op de schouder, de olifant op de schouder was net iets te zwaar. ‘s Avonds hebben we de dansvoorstelling overgeslagen om op tijd naar bed te kunnen gaan. Morgen zou weer een vermoeiende dag worden voor ons vetrek naar Java!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag 8: 27 augustus 2008
Morning Call: 3.30 uur!!

Vandaag moesten we afscheid nemen van Sumatra. ook van Agnes, Albert (buschauffeur), Wimpie (bijrijder), maar het ergste was van Melissa. Zij liep stage bij Agnes, wat een schatje was het! Met tranen in haar ogen en ook in die van ons liepen we de vetrekhal in. We hadden twee vluchten voor de boeg, omdat de  maatschappij die de directe vuchten uitvoerd op de zwarte lijst stond. Nu hadden we die erg luxe waren, maar waar ook rook in de cabine kwam, dit bleek de airco te zijn. De stewardessen deden de mistlampen aan op hun o zo mooi pakjes, zodat ze niet tegen elkaar aan zouden lopen.

Aangekomen in Jakarta, wat een grote stad!! We werden ontvangen door een hyper actieve gids, Markus. Ons supe mooie hotel met gouden douchekranen, lag op nog twee minuten afstand van een super GROOT winkelcentrum, met 8 verdiepingen. ‘s Avonds werden we getrakteerd op een japanse maaltijd, waarbij de kok live stond te bakken.

Dag 9: 28 augustus 2008
Morning Call: 6.30 uur

Vanuit ons superdeluxe hotel, waar we heerlijk hebben geslapen op de negende verdieping, vetrokken we met de bus door Jakarta. Uitleg over vanalles en nog wat, door onze overactieve gids. Veel gaat het ene oor in het andere oor uit, na een tijdje gaat het zelfs het ene oor al niet meer in. Jakarta is in ieder geval een drukke stad, met vele miljoenen inwoners en zo lijkt het drie brommers per inwoner.

Een kort bezoekje aan de Botanische tuin, die grensde aan het derde paleis van de president. Hier konden we even onze benen strekken en van de hitte “genieten”. Daarna naar de haven waar ze nog ouderwets met takels en over loopplanken de boten beladen. Houten boten, foto’s zeggen meer dan 1000 woorden, maar die komen later.haven

De lunch was laat, maar erg lekker met het allervriendelijkste personeel ter wereld. Daarna uiteraard weer een paar uur in de bus. Iedereen is dit helemaal zat en begint rebels te worden. Bij wijze van staking besluit de hele groep morgen niet met een optionele excursie mee te doen. Om maar niet in de bus te hoeven zitten. Hotel hiero in bandung is een behoorlijke tegenvaller na onze luxe van gisteren. Oh en natuurlijk hebben we vandaag weer onze portie regen gehad. Maar met gezellige mensen is het allemaal goed te doen.

‘s Avonds niet in het hotel gegeten (een andere groep heeft daar voedselvergiftiging opgelopen) Dus hebben we besloten om een pizza te gaan eten, alles gaat hier Plan Plam, dus tergend langzaam, we kregen 1 voor 1 onze pizza.

 

 

 

 

 

 

 

Dag 10: 29 augustus 2008
Morning Call: 6.00 uur

vulkaanAangezien Chantal het grootste gedeelte van de nacht op het toilet heeft gezeten, bleef zij lekker bij het hotel. De rest ging de lokale fruitmarkt bekijken, binnnen 5 minuten stond iedereen weer buiten. Daarna de actieve vulkaan Tangkuban Perahu, daar een wandeling van anderhalf uur berg op berg af over niet het makkelijkste terrein, sommige mensen hadden hier moeite mee. Gelukkig waren onze Sherpa’s bereid om meteen te helpen, uiteraard moest er achteraf wel iets van ze gekocht worden. Waarbij sommige onderhandelingstechnieken duidelijk werden. Daarna badderen in de heetwaterbronnen van Ciater. Was erg heet!! Nog even twee bintangetjes gescoord en daarna lunchen. Vanavond weer shoppen Smile

Liefs Nico & Chantal

ps; foto’s volgen zo snel mogelijk, is nogal lastig om dat hier er op te krijgen.

Vrije dag??

 

Daar zijn we weer….

Vandaag was onze enige vrije dag, maar Agnes bood een optionele excursie aan. De kosten voor deze reis waren 100.000 RP p.p, omgerekend is dit € 10,- p.p , dus te doen.

Vroeg op de swingende boot, met een Indonesische band, naar een aanlegsteiger, zwemmen was dus niet nodig.
Voor de 200ste keer moesten wij toeristen ons een weg door de te vele kraampjes met souvenirs banen. Soms echt een onmogelijke opgaven. Bekend is hier al; “mamma kopen, pappa betalen” Smile

Toch aangekomen bij de traditionele nederzetting, alwaar we de historische executieplaats bezochten. Met de nodige opbeurende verhalen over de martelingen. Ze zijn hier wel creatief.

Marsada band

Toen naar de volgende aanlegsteiger, bij de band we mochten ook verzoek nummers aanvragen….

Bij het aanleggen waren de vrouwen druk bezig met het was van de kleren en zichzelf, de kinderen waren weer attractie, wat een schatjes!

Toen naar de traditionele dansvoorstelling alwaar volgens het programma een buffel geslacht zou worden, dit ging helaas niet door. Tja, drie voorstellingen en die beesten zijn al zo duur…
Daarna naar een schooltje, waar de kinderen ons opwachtte. Die keeltjes waren goed gesmeerd, wat een stemmen zeg, de 1 zong nog harder dan de ander. Vader Jacob, Wilhelmus en de twee beren die hun eigen brood konden smeren zongen ze allemaal voor ons. Daarna over een markt waar het vis en vlees voor je ogen werd schoon gemaakt, weer die hiegeene.

Voor de lunch gingen we weer terug naar het hotel. Nasi bij het ontbijt en nasi bij de lunch.

Nico is een kreeftje met zonnebril!

Morgen weer de vroeg op, nu echt vroeg. Om half vijf!!

Liefs
Nico en Chantal

 

 

 

 

Vliegen, Rijden & Varen

Lieve allemaal,

De foto in het vorige bericht is een (haha) grapje, wij laten ons natuurlijk vliegen.

De eerste twee dagen hebben we beleefd als 1 hele lange dag, want geen slaap en een vermoeiende reis.
Met een tas van Nico die 12 kilo woog en een KOFFER van Chantal die 19 kilo woog werden we uitgezwaaid door de allerliefste chauffeur Rudy!

In een Boeing 747-400….lees huge, werden we volledig verzorgd naar Kuala Lumpur gevlogen. Met een Engels ontbijt om 21.30 uur Nederlandse tijd werd de jet lag gevoed. Na een tussenstop van bijna 4 uur gingen we in een beduidend kleiner Flinstone vliegtuig richting Medan, Sumatra.Tijdens deze vlucht kregen we alleen een zakje pinda’s en een te zoet sapje 🙂 Toen het visum halen, dat had nog wat voeten in de aarde, want we hadden nog geen tickets om te bewijzen dat we weer het land gingen verlaten. Maar het is uiteraard allemaal goed gekomen. Na ontvangst door onze hostess Agnes vertrokken we richting hotel, althans dat dachten we.

 

 

 

Indonesisch KindjeWe stopten bij een traditioneel koffiehuis en voor het gevoel 300 verschillende vruchten/fruit verkoop kraampjes. Tijdens de rit hebben we ook ons eerste “wild” mogen spotten….twee soorten apen en vleermuizen. Aangekomen in het dorpje Brastagi ging iedereen lunchen en wij zijn even de buurt gaan verkennen. Hierbij waren wij het middelpunt van het dorp, Nico had de grootste sjans met 16 jarige meisjes en door de zonnenbril die Chantal droeg leek het wel alsof ze een filmster zagen, zij dragen daar dus geen zonnenbril!! 🙂 Het verkeer rijdt hier willekeurig, ongeorganiseerd, levensgevaarlijk, toeterend, verkeersregels aan de laars lappend en slingerend rond. Dit resulteerde in een vijf uur lange busrit naar het hotel, die gelukkig geweldig was. Hoewel ze een apart ruikend schoonmaakmiddel hier gebruiken…. Na een douche en een kort slaapje zijn we gaan eten met de groep, erg gezellig en daarna nog een cocktail gedronken. Vlinders en gekko’s hebben we ook gespot en het regenen houdt ook niet op.

  

 

 

Dag drie:

Tobameer

Begon erggggg vroeg doordat Nico nog zijn telefoon op het verkeerde tijdverschil had staan, de wekker een uur later gezet en toen toch maar op gestaan om 6.00 uur. Toen lekker naar de fruitmarkt, waar ze rottend vers fruit verkopen en dan zeggen dat het zo hoort. Verder met een lange slingerreis door de bergen, waar we stopte bij een waterval en een heel mooi uitzicht over Toba meer, waar een eiland in lag met ons volgende hotel. Overigens zijn plastuitjes zijn een aanrader voor de vrouwen die hier in de toekomst nog naar toe willen, aangezien ze het woord hiegeene hier niet kunnen spellen.

 

 

 

 

Paleizen

 

 

HotelHet vervolg ging naar het “paleis” van de Sultans, die vanaf 1624 daar woonden met hun 80 vrouwen, ja mannen het leven was hier heerlijk 🙂 Na de lunch vertrokken per boot naar het eiland Tuk Tuk om daar je te wagen langs de te vele kraampjes met te veel de zelfde dingen. Ook hier is het beroemde kijken, kijken niet kopen bekend. Na een mooi verhaal over de geschiedenis van de Koningen van de stammen zijn we naar ons hotel gevaren. Het regent nog steeds, tropische bui, dus veel!

Nu lekker eten en dan weer vroeg naar bed, want het programma zit morgen weer erg vol.

 

 

Liefs
Nico & Chantal

Het begin

December 2007 begonnen de vakantie kriebels….waar gaan we heen?
We hebben het net afgespeurd en hadden verschillende wensen, dus zijn we in januari 2008 naar de vakantiebeurs gegaan en daar kwamen we tot de conclusie dat we naar Indonesie wilden.

Nu hadden we besloten waar we heen wilden gaan, maar welke reis zou het worden. Het boek van Fox, met de mooiste plaatsje en fanatstische verhalen, kennen we denk wel uit ons hoofd…. het werd Sumatra, Java en Bali in 22 dagen. De knoop was doorgehakt dus op naar het online reisbureau. Bij het boeken kwamen we tot de ontdekking dat een tussenstop in Maleisie helemaal niet duur zou zijn, dus hebben we er nog vijf dagen aan vast geplakt en daar gaan we natuurlijk de bekende Petronas Towers bekijken en misschien beklimmen (zou Nico het durven met zijn hoogtevrees?)

Na het boeken moesten we nog 8 maanden wachten en dan zouden we aan een hele mooie reis beginnen. Vanalles moesten we nog regelen, spuiten, visum eventuele excursies en natuurlijk moeten we sparen. Dat is moeilijk voor Chantal, die wil natuurlijk stylish verantwoord door de jungle trekken, want stel je voor…. Ook moesten we goede schoenen aanschaffen, zie je het voor je Chantal met van die ubersexy bergschoenen J Maar die hebben we dus aangeschaft en natuurlijk ook de befaamde Teva teenslippers en sandalen. De spuiten hebben we gehaald, de malariapillen liggen klaar en de deet hebben we ook al bij de overigen toiletartikelen, zoals oordopjes voor het gesnurk van Nico, liggen. De klamboe mochten we natuurlijk niet vergeten. We zijn helemaal op de hoogte gebracht en een gedeelte gesponsord door het Nijmeegse Spac Sport, daarvoor natuurlijk bedankt Jean Marie J

Over 7 nachtjes brengt Rudy ons naar het vliegveld, waarvan we om 12.00 uur de lucht in gaan richting het zonnetje en de mooie herrinneringen. We zullen de volgende ochtend om 8.50 uur lokale tijd onze voetjes op de sumatraanse bodem zetten, wat zullen we blij zijn als de vlucht erop zit, want het wordt een hele lange vlucht, met hopelijk  leuke films.

Volgende week vertellen we weer meer…

Liefs
Nico & Chantal

Een gewaarschuwd mens (update)

Vechten tegen de bierkaai, water naar de zee dragen, vrouwen leren autorijden. Dat zijn zo van die dingen waarbij je je af gaat vragen waar je mee bezig bent. Zo erg is het met mijn website niet, maar waarom het wiel opnieuw uitvinden als je ook begane paden kunt betreden, met andermans veren kunt pronken, of zoals het spreekwoord zegt, je het gras voor je voeten weg kunt laten maaien?

Om maar met de deur in huis te vallen, en niet rond de pot te draaien, de website gaat verder op Joomla! Een gratis CMS (Content Management Systeem) waar wereldwijd honderden programmeurs aan werken. Daar kan ik niet tegen op. Je kunt er wel zelf modules voor schrijven dus de boel om zeep helpen zal ik nog steeds kunnen als ik me eens verveel.

Samenhangend, in verband met, wegens deze overstap verander ik daarom van provider. Het gevolg daarvan is weer dat de site enige tijd onbereikbaar kan zijn, of er niet normaal uit zal zien (ja kom maar met de grappen).

Maar GEEEN PANIEK!!!!! het komt allemaal weer goed.

Daarom meld ik het u even, een gewaarschuwd mens telt voor twee.

Voor mijn vakantie is het allemaal in orde zodat de avonturen weer gevolgd kunnen worden.

Oh, en het adres blijft gewoon www.nicovanelk.com / www.nicovanelk.nl

 

[update]

De verhuizing is inmiddels rond. Nieuwe site bij nieuwe provider. Nu moet ik het allemaal inrichten/vormgeven en kijken of en hoe ik de oude inhoud hier in krijg.

 

To be continued…..