Pang – Leh

Om 8 uur vertrokken. De beklimming van de Tanglang La van 5360 meter. Wat minder zuurstof daarboven. Weer een zware rit. Na deze berg echter een heerlijke rit door de vallei. Erg erg erg mooi. Bochtige weggetjes langs een beekje, met rotsen in allerlei kleuren om je heen. Als extraatje het vakantiehuisje van de Dalai Lama bezocht. We hadden wat extra tijd in verband met het gebrek aan problemen als lekke banden en zo.

 

Royal Enfield
Time for a break.

 

Tanglang La
Tanglang La (5300m).
 
Dalai Lama home
Dalai Lama vakantieoptrekje.

 

Keylong – Pang

helmcameraDit is tot nu toe de zwaarste dag uit de reis. Om 6.30 vertrokken. Mensen vallen van motoren. Nico ook. Ik ging door een klein beekje, kwam daar wat schuin uit, en keek naar een klein greppeltje naast de weg waar ik dus niet terecht wilde komen. En daar ga je dan dus in. Gelukkig zijn de snelheden hier gemiddeld 20 of zo dus ik kon snel mijn voeten op de grond zetten en de motor neerleggen. Ook dit staat op de helmcamera. Een collega verliest nog een uitlaat. Hij heeft nu een nog mooier  geluid in de motor 🙂

Na de lunch weer fit verder. Metershoge sneeuwmuren langs de weg. De eerste verschijnselen van de hoogte. Beetje hoofdpijn. Dus ik was een van de kandidaten om in de gaten gehouden te worden voor verdere versch ijnselen van hoogteziekte. Gelukkig werd het niet erger. Een pas van 4892 en 5065 meter over. Heel veel haarspeldbochten en zo goed als alles onverhard. Vermoeiend. Aangekomen in onstentenkamp op 4600 meter had iedereen het na een dag van 11 uur behoorlijk gehad. Een van de collega’s kreeg nog wat problemen met de ademhaling en kreeg een scheutje zuurstof. Iedereen vroeg gaan slapen. De volgende ochtend was mijn hoofdpijn gelukkig helemaal over.

 

 

 

 

Schapen op de weg
Schapen op de weg.

 

 

 

 

eerste water
Eerste water.

 

 

 

eerste water
Zonnebril.
 
meer
Groepsfoto.

 

 

baralachla
Baralachla.

 

 

The Poya.
Poya Enfiel checking out the road ahead.

 

 

hotel pang
Hotel Pang.

 

 

Slaapplaats voor 8
Onze 8 persoons slaapkamer.

 

Keylong rustdag

Vandaag een rustdag om te wennen aan de hoogte (3350 meter). Ik had een klein beetje spierpijn. Op dat onverhard moet je namelijk hele stukken staan  om niet letterlijk van de motor af te stuiteren. En dat ongeveer 11 uur lang. Dus een rustdag was welkom. Ook merkte iedereen de hoogte wel, wat een trapje op resulteerde in behoorlijk wat gehijg. Nog een zwengel gegeven aan de gebedsmolen in het dorpje en een wens gedaan.

Manali – Keylong

7 uur s’ochtends vertrokken voor een rit van 125 kilometer. Om 6 uur s’avonds kwamen we aan. Is meteen duidelijk hoe de afstanden hier ingeschat moeten worden. Iedereen was het er wel over eens dat alleen deze dag al de hele vakantie goed maakte.

Vanuit Manali moesten we een bergpas over. Omdat er bovenaan (3980 meter) sneeuw lag is dit ook een toeristische attractie voor de Indiërs. En die gingen massaal omhoog. Onderaan de berg huurden ze alvast een skipak, en met de ski’s uit het raam bedwongen ze de berg. Kilometers file, want ook in India is het crisis en de Indiërs gaan dan in eigen land op vakantie. En sommigen gingen de file inhalen totdat ze tegenliggers tegenkwamen en dan stonden ze vast want niemand wilde opzij.

Met de motor konden we overal wel soort van tussendoor. Op een gegeven moment stond het weer vast, maar er was nog net genoeg ruimte langs een vrachtwagen voor een motor. Nu heeft Nico hoogtevrees, dus ik bleef dicht bij die vrachtwagen. Te dicht, want ik knalde er met mijn spiegeltje tegen. En rechts was geen ruimte om een voet neer te zetten, want dat ging behoorlijk naar beneden. Dus hing ik daar met een handje aan de vrachtwagen. Gelukkig zijn Indiers erg hulpvolle mensen en die kwamen meteen helpen. De motor achter mij een beetje hetzelfde verhaal, af laten slaan.

Daarna werd het wat rustiger op de weg. Door het filerijden de berg op hadden de koppelingen van de motoren het zwaar. Dus bij de eerstvolgende koffiestop werd er ter plekke eentje vervangen. We hebben 2 meereizende monteurs en dat zijn handige jongens 🙂

Daarna was de rit echt schitterend. Veel onverhard, en dat had ik dus nog nooit gedaan op een motor. Maar erg leuk. Door plassen en beekjes, over keien waarvan je denkt dat het echt niet kan. Fantastisch!

 

Wachtende Indiërs op de bergpas.
lange file
De file slingert zich over de bergen.
royal enfield
De Royal Enfield in zijn element.
buldozer
Wachtend op het gele monster dat verderop de weg vrijmaakt.
rothang la top
De top van de Rothang La.
nico's motor
Nico’s Poya Enfiel.
monteurs die motoren fixen
De monteurs s’avonds aan het onderhoud.

 

Manali – Eerste rit

DasboardVandaag dan de motoren opgehaald. De startprocedure: eerst met het decompressieschuifje links op het stuur spelen en met de kickstarter zodat de ampèremeter in het midden staat. Dan geen koppeling in en de kickstarter een hengst geven. En dat lukt dan de helft van de tijd.

Schakelen gebeurt rechts, 1 omhoog, de rest naar beneden. Naast het versnellingspookje zit er nog een pookje waar je met de hak van je schoen op moet trappen om hem in de 1 te krijgen en in de vrij…. of zoiets.

Een eerste ritje is wel een beleving. Druk verkeer. Op een gegeven moment een hele rij auto’s. Wij er langs op. Blijkt er een ongelukje gebeurd te zijn. Een man hangt nog in zijn auto nadat hij overduidelijk de voorruit een kopstoot heeft gegeven. Een van de omstanders haalt even een fles whiskey onder zijn stoel vandaan om deze in de rivier te mikken….. Wij konden er met een beetje geslalom en wat gecross door de berm wel langs.

Even verder sprong er een politieagent plotseling door een scootertje dat voor ons reed. Dat was dus met een paar man een goede noodstop, met een stoer blokkerend achterwiel.

Aan het einde van de dag volgt er nog een meting van de uitlaatgassen zodat we een permit krijgen om de bergen in te gaan. De motoren worden voor een hokje geparkeerd en de uitlaatgassen worden gemeten. De arme man in het hokje zal geen gezond leven hebben. Een van de motoren wil niet starten, maar word toch goedgekeurd. Is ook weinig vervuiling toch?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Pollution testing.

 

 

 

Aankomst Manali

Aankomst in Manali. Leuk guesthouse, beetje uit het centrum. Om er te komen moet je door steegjes en langs boerderijtjes met koeien, geen idee hoe ze dit ooit gevonden hebben. Erg lekker gegeten, en gelukkig is het er ook een stuk koeler dan in Delhi. En uitzicht op de eerste bergtoppen met sneeuw!

Koeienstal
Onze buren in Manali.

Delhi – Manali

Snelle helmOm 7.30 opgestaan voor het ontbijt. Daarna een rondje gelopen en helmen gekocht voor diegenen die geen helm hadden meegenomen. Voor 7,50 euro heb je een mooi blits helmpje met bmw logo’s en zo.

Ook nog een kleine begrafenis tegengekomen waarbij de overledene in doeken gewikkeld gedragen werd.

Om 4 uur in de nachtbus naar Manali. Met ook weer de kamikaze rijstijl en de slechte wegen was dat een hele belevenis. Vanwege deze zaken ook niet echt veel aan slapen toegekomen in de nachtbus. Onderweg ook nog even een bandje verwisseld. Het is India he.

 

 

 

 

 Helmen passen

Een helm uitzoeken.

 

 

Delhi

Rond 12 uur lokale tijd aangekomen. Warm!  Met een minibusje in echte Azië stijl door het verkeer gemanoeuvreerd. Naar guesthouse “Yes Please”. Daar een kleine wandeling door de buurt gemaakt en al meteen bijna verdwaald.

 

temperatuur delhi
Het bord klopte niet volgens een man, het was slechts 44 graden.
 

Had ik al gezegd dat het warm was? Regelmatig denk ik even de zon uit te gaan. De helft van de tijd blijk ik dan al in de schaduw te staan…….
S’avonds een lekkere kip Tandoori gegeten op een dakterras. En inderdaad lopen de koeien hier gewoon over straat.

slapen op je fiets
Even een dutje doen.