Vrijdag 17 Mei.

Opstaan. Tent nat inpakken. Richting zuiden. Mooi Zonnig. Onderweg kom ik de nodige rallywagens tegen, die redelijk “gehaast” tussen het normale verkeer door rijden.

 

Nu klaag ik niet over de kantine op het werk, maar hier lunchen was toch net iets beter.

Ik had geen haast vandaag, dus dit ff tussendoor gedaan.

De weg langs de kust vervolgd, met steeds mooie uitzichten.

Het begint echter te regenen, en niet een beetje. Ik stop bij een camping, maar de receptie is nog dicht. Dus of een uur wachten, of gewoon door bikkelen. Wordt het tweede. Wordt steeds natter, en langzaamaan begint de regen door mijn kraag en mouwen naar binnen te sijpelen. Bij de eerstvolgende camping een hutje gehuurd. Geen zin om met natte motorjas/broek in de test te gaan zitten.

Bij de receptie hangen de nodige posters van rally wagens. Blijkt de oom te zijn. Dus ik vraag of hier in de buurt toevallig de rally is, dat is wel leuk om te kijken. Morgen tussen (hij wijst op bodje op de balie met tijden) is de weg voor de camping afgesloten omdat ze over die weg gaan. Dat bedenk je ook niet.

S’avonds nog wat rondgestruind, naar het strand gewandeld en wat met de camera lopen prutsen.

Donderdag 16 mei. Van de weg.

Rustig aan opstaan. Plan is Ginghu beach. Een 4WD track.

Ergens aan het begin denk ik dat het pad niet verder gaat. Totdat langzaam het besef komt dat het stukje rotsen en stenen de route is. Ok. Ik kom nog twee zwaaiende KTM’s tegen voordat duidelijk is dat ik aan het einde ben.

Ik heb niet zo heel veel water bij me, het is best warm, het rijden is inspannend, en ik moet weer 40 minuten terug. De wandeling naar het strand in motorpak sla ik dus even over.

Er zaten voor mijn beperkte skills best wat spannende stukken in de route. Al bleken ze als je er eenmaal voorbij was, best mee te vallen. Vooral het stukje waar het regende hield in dat ik het even voorzichtig moest zijn met het gas.

Weer boven rookt de straat nog na van alle aktie ūüôā

De omgeving doet me wel een beetje aan Schotland denken.

En uiteraard pas bij terugkomst de borden bekijken.

 

 

Woensdag 15 Mei. Corsica!

Eerst steek ik over naar west. Halverwege op het hoogste punt, ook (nu even niet) uitzichtpunt, is het echt verschrikkelijk mooi weer.

 

Bij het keren werd ik bijna verrast door een windvlaag.

 

Een rondje Cap Corse. Veel bochten. Mooie uitzichten. Beetje bewolkt, maar dat mag de pret niet drukken.

En dit is niet toevallig een foto van een stukje met bochten, het was ongeveer overal zo.

 

Halverwege steek ik weer eens over, via col nogwat en Sancte Lucie.

Soms reed je vlak langs het water.

Soms wat verder weg.

Waarbij ik vind dat dit weggetje de volgende keer maar eens verkend moet worden.

 

Camping gevonden. Op de camping nog wat Duitse motorrijders. Die zie je hier veel trouwens, geen Nederlander gezien. Pizza gegeten, en wat tips en routes uitgewisseld.

Dinsdag 14 mei. Naar Corsica

Tent afgebroken. Pinnen. Beetje rondhangen en wat babbelen. De verzameling motoren in de schuur bekijken. Naar de boot gereden en een ticket gekocht. Tijdens het wachten nog met wat Duitse motorrijders gesproken. Een van de twee kwam net uit marokko. Daar had hij wel een paar deuken opgelopen omdat hij een paar keer gevallen was. Een keer door een oliespoor. Als ik zijn motor zo bekeek, was dat waarschijnlijk zijn eigen olie.

Het viel me op dat er ook enkele van deze aan boord gingen.

 

 

Maandag 13 mei. De hoogte in.

De bergen in. Tot op zekere hoogte dan. Na wat tips gisteren een onverharde weg op gegaan. Ik ben de skiliften all voorbij, maar na de eerste 100 meter onverhard wordt de weg al snel versperd door sneeuw.

 

Eerste stukje had ik nog wel gered, maar verkenning te voet leerde dat het verder echt niet haalbaar was.

Even een stapeltje stenen gebouwd, en weer omgedraaid.

Binnendoor terug gereden, nog twee keer een hertje op de weg gehad, maar die waren al weer weg voordat ik een foto kon maken.

Nog even naar de haven gereden om te kijken of ik info kon krijgen over de boot naar Corsica. Maar meer dat “9 uur morgen, check in 5” kon de poortbewaker me niet melden.

Tijdens het avondeten komt de jongste zoon van de huiseigenaar maar eens voorzichtig kijken. Hij komt met een boek aan. Voor in mijn casa, la tenta. Nou da’s aardig. Samen het boek doorgenomen. Ik kan nu aardig wat kleuren benoemen in het Italiaans. En dieren. Daarna was het les in tellen, met hulp van Haribo cola flesjes. Tot de tien ging. Daarna werd het lastig. Voor ons allebei:)
De nacht was helder en toch niet koud.  Ik sliep precies onder steelpannetje/grote beer/latijnse naam.

Volgens mij is trouwens je tent in een bos opzetten ideaal voor teken. Of misschien zijn de Italiaanse niet zo happig. Snap je’m? Happig.

Zondag 12 mei. De buurt verkennen.

Na een onderbroken nacht, het onweerde en regende als een idioot, en daar boven op de berg klonk dat best hard. Kreeg even het idee de oordoppen in te doen. Ik begreep later dat ze hadden verwacht dat ik met tent en al als een soort waterglijbaan de berg af zou komen. Maar allemaal droog gebleven.

Ontbijt was een eitje met spek. Ik werd overigens gedurende het hele ontbijt aangestaard.

Het plan Monaco is gewijzigd. Blijkt toch wat ver te zijn, en na 2 dagen wil ik wel eens meer bochten. dus een beetje in de buurt rondgereden. Windmolens bezocht.

De kleinere wegen opgezocht, want het is weekend, en op de doorgaande wegen komen de Italiaanse motorrijders je links rechts tegelijk voorbij. Ik weet nu wel waarom Italie zo veel goede racers heeft.

S’avonds nog even overlegd en wat advies gekregen voor een ritje van morgen.

Zaterdag 11 mei. Zwitserland en zo.

Wakker worden. Ik hoor water. Klinkt niet als het water van het beekje waar ik aan sta. Het regent…
Dit maakt de beslissing om binnendoor te gaan of de snelweg te pakken makkelijker. Ik ga wel binnendoor als het droog is.
Nu is het in ieder geval ook koud. 8 graden. En het miezert.

In Zwitserland de snelweg op. Gotthard pas zit nog dicht. Voor de tunnel staat een file. Voorzichtig met de koffers er tussen door. Toch weer een uurtje wachten bespaard gok ik. In de tunnel is het heerlijk 37 graden. Bijna 30 verschil met een uurtje geleden. Maar de grootste verrassing komt bij het uitrijden van de tunnel. Zon! Geniaal!

En waarom is die pas niet open? Dat beetje sneeuw?

 

Ik vervolg de route over de snelweg, doel is vandaag de camping in Italie te halen. Gaat voorspoedig op een momentje na.
Een tweetal Bulgaarse auto’s staat op de snelweg op de verdrijvingsvlakken bij een afslag te twijfelen welke kant ze op gaan. Da’s niet zo handig.

Hun vriendje, die de afslag echter al heeft genomen besluit midden op de afslag te stoppen om te kijken waar de rest is. Eerst denk je dat hij langzaam rijdt, maar hij komt best snel dichterbij dan. Kon er langs op slalommen. Was voor de auto’s achter me iets moeilijker, maar voor zover ik kon zien stond iedereen op tijd stil.

Levend en wel aangekomen op motorcamping italie. Communiceren was even lastig, maar “birra” was een goed idee. Na enige tijd in het zonnetje arriveerde de Nederlands sprekende mede eigenaar. Uit Nijmegen!¬†Tentje opgezet boven op de berg, prima uitzicht, beetje het idee van wildkamperen.

Biertje gedronken en Pizza gegeten.

Mijn plan was de volgende dag naar Monaco te gaan.

Vrijdag 10 Mei, Ollanda – Schwarzwald

Van Nijmegen naar Schiltach (DE)

10:30 vertrokken. Mooie tijd het is tenslotte vakantie toch.

Snelweg tot Ratstatt. Daar op de navigatie een plaatsje midden in het Schwarzwald aangewezen, snelwegen vermijden, en gaan. Goed weer, wel fris. Camping gevonden.

 

s’Avonds uiteraard schnitzel en even door het historisch stadscentrum gelopen.

En wat ik dan humor vind, is je wireless netwerk deze naam geven: