En dit gaat het worden [update 20 juni]

En deze WK ga ik u weer deelgenoot maken van het prima commentaar van een Planon collega.

20 Juni:

 Colombia – Ivoorkust

Zijn naam is Serey Die. De middenvelder met nummer 20 ging helemaal stuk bij het zingen van het volkslied. Kippenvel vond ik het. Wie weet waar hij helemaal vandaan komt. Ik verzin er dan ook ter plekke allerlei verhalen bij die misschien helemaal niet terecht zijn. Geen goede schoenen als klein jongetje of zelfs op blote voeten, voetballend met een bal gemaakt van kranten en tape. Dag in dag uit voetballend tot eindelijk een scout per toeval hem een bal/krant ziet schoppen en beheersen. Hij wordt weggehaald en gaat naar een voetbalinternaat waar hij alleen al blij is 3 keer per dag een maaltijd krijgt voorgeschoteld. Hij traint en traint met maar 1 doel. Profvoetballer worden en zorgen dat hij en zijn hele familie een beter leven krijgen. Huizen voor ouders, broers en zusters en misschien zelfs een kekke auto met draaiende wieldoppen, zelfs als hij stilstaat. Van die glimmende en van die geblindeerde ramen zodat hij wat privacy krijgt. Niet dat hij dat wilt, want hij zou alleen maar met de ramen open rijden omdat hij trots is als een held te worden aanbeden maar toch, de ramen kunnen dicht en dan ziet niemand hem.

 

Hij wordt uiteindelijk profvoetballer bij EOG Kram in Tunesië. Daarna is het ES Setif, FC Sion en speelt nu al een paar seizoenen bij FC Basel.

 

Hij brak bij het volkslied dat hem zoveel deed dat alles eruit kwam. Staan met de andere 10 beste voetballers van zijn land op een wereldkampioenschap.

 

Bij de tweede en beslissende goal ging er iemand verschrikkelijk de fout in, waardoor de bal werd overgenomen door de Colombianen en de counter genadeloos werd afgestraft. Het was Die en hij stortte ter aarde toen hij na zijn snelste sprint ooit toch te laat was en de bal de goal in zag schuiven. Bij de aftrap staat de letterlijk en figuurlijk grote Touré klaar en kijkt hem licht verwijtend aan. Dat is niet nodig want Die weet dat het zijn fout was. Net als alle mensen die de wedstrijd keken wereldwijd. Maar hij ziet de blik van Touré en voelt zich heel klein worden.

Ook dat zijn de harde wetten van het voetbal. Schouderklopjes bij het zingen van het volkslied en begripvolle blikken. Ontroering zelfs bij medespelers maar bij voetbal wordt je afgerekend op maar 1 ding; je voeten.

 

De eindstand werd 2-1 voor Colombia na toch een mooie tegentreffer van de Ivorianen.

 

 

Uruguay – Engeland

 

De tweede wedstrijd was eigenlijk zoals de verslaggever op een zeker moment terecht opmerkte eigenlijk een halve finale.

 

Hij werd een maand geleden nog geopereerd aan zijn linker meniscus en het was fysisch gezien onmogelijk op tijd fit te zijn voor dit WK. Toch werd er alles aan gedaan en werd hij opgeroepen en klaargestoomd.

 

Luis Suarez werd op gerekend. Door het hele land. De eerste wedstrijd wel warm gelopen maar gemist want hij was nog niet helemaal fit.

 

Gisteren dus wel en de Engelse kranten zette de boel op scherp door allerlei verwijzingen naar bijtincidenten erbij te halen maar Luis liet zich niet van de wijs brengen.

 

Het werd een hele leuke en vermakelijke wedstrijd met veel strijd, passie en tempo.

 

De eerste goal was een werkelijk prachtige voorzet van Edison Cavani, die na 2 schijnbewegingen en tussen 4 man in de bal perfect bij Luis Suarez afleverde die de bal tegendraads over de keeper heen kopte. Fantastische blik van hem als hij onderweg ziet dat de bal erin gaat en straalt nog voordat de bal het net raakt.

 

De 1-1 werd terecht gemaakt na flink aandringen van de Engelsen. Rooney had eindelijk zijn WK treffer te pakken maar lang duurde de blijdschap niet. In de 85ste minuut schoot keeper Muslera de bal goed uit die werd verlengd door een Engelse verdediger. Toen verdediger Baines, die samen met Suarez op de achterste lijn stond, besefte dat de bal doorschoot zat Luis al in de bus onderweg naar de goal en schoot de bal genadeloos hard in.

 

Het hele land verwacht van hem dat hij zijn land hoogst persoonlijk verder helpt en hij doet dat gewoon. Wat een pure klasse was dat om te zien!. Een paar minuten later werd hij gewisseld en kon de resterende minuten bijna niet aanzien maar hij ging op de schouders en werd man of the match, year, decade en decennium in Uruguay.

 

De laatste wedstrijd heb ik (zoals Bassie dat altijd zo treffend zei) aan de binnenkant van mijn ogen gezien. Het treffen tussen Japan en Griekenland eindigde zoals hij begon; 0-0

 

Succes, goed weekend en tot maandag!!

En na van 2 wedstrijden gisteren de winnaar goed voorspeld te hebben, ben ik van de gedeelde laaste plaats af, en gestegen naar 53 (van de 57).

Maar we zijn pas op de helft, dus er kan nog van alles gebeuren…