Koffers zijn gepakt

Voor de allerlaatste keer vanaf ons vakantieadres….

Dag 24: Vrijdag 12 september

Uit betrouwbare bron hadden we vernomen dat er een shopping mall met achtbaan in KL is. Die moest natuurlijk bezocht worden. Deze mall rekent 13 verdiepingen met heeeeeel veeeeeel winkels en het beloofde indoor pretpark met achtbaan!! Wat hier echt een trend is zijn winkels met afstandbedienbare helikopters, honden, robots met lampjes en geluidjes, dolfijnen en ga zo maar door. De helikopters vliegen je letterlijk om de oren. Nico bleef ze leuk vinden, maar heeft er geen gekocht. Hier hebben we bijna een halve dag vertoefd.

‘s Avonds zijn we naar de Twin Towers bij avond gegaan. Hier kwamen we niet zomaar, aangezien het Ramadhan is en ook nog spitsuur was (omdat al die hongerige moslims naar huis willen) waren we ongeveer na drie kwartier stil staan aangekomen bij de indrukwekkende torens. Weer shoppen en eten bij de Burger King, natuurlijk geen rijst!! Nadat we aan de verkeerde kant er uit liepen kwamen we dansende fonteintjes tegen. Erg mooi met verlichting enzo.

Kuala Lumpur  fonteinenBij het hotel nog een drankje genuttigd en de toeristenboekjes door zitten lezen. Stonden daarin opeens de “Batu Caves” die we op het programma hadden staan maar die wij natuurlijk waren vergeten. Dat werd dus het plan voor de laatste dag.

 

 

 

 

 

 

 

De laatste dag: Zaterdag 13 september
Morning Call: 7.30 uur

Na het ontbijt de wandeling naar de bus aangevangen. Na goed onderhandelen met een taxichauffeur wees hij vol trots naar zijn taxi…..Suzuki Alto, bouwjaar onbekend. No way dat wij daar in gingen. na nog geen 300 meter lopen kwam zijn vriendje al met de echte taxi, ook nog voor dezelfde prijs.

De Boeddha van de Batu Caves was erg groot en zag je al van ver! Na 272 treden omhoog in 30 graden en apen ontwijkend kwamen we enigzins bezweet boven of waren het nu de druppels van de grot?? Daar de verplichte plaatjes geschoten en weer terug die 272 treden in 30 graden.

Na een plons in het zwembad heeft Nico zijn massage gekregen, alle vingers en tenen zijn gekraakt en kleine mensen kunnen heel hard knijpen. De koffers zijn gepakt, dus vanaf hier nemen wij afscheid en zien julliie weer in het ijskoude Nederland!! Zet de verwarming maar vast aan….

Liefs

Nico & Chantal

 

 

Eennalaatste Dag

Dag 23: Donderdag 11 september

Vissen aan je voetenNa het ontbijt hebben we een wandeling gemaakt naar Central market, wat gebouwd is in 1888. Van buiten ziet er klein uit, maar binnen had je wel honderden kraampjes en winkeltjes met natuurlijk alles hetzelfde. Je had er ook een badje met allemaal vissen, die eten de dodenhuidcellen op. Je kon hierin met je voeten….wij natuurlijk proberen. Het voelt alsof je een kieteldood krijgt. Tientallen vissen happen op, onder en tussen je tenen. Als je schoenen weer aan hebt heb je het gevoel dat ze nog steeds onder je voeten zitten, wel een hele aparte ervaring.

Na de Central Market zijn we naar een Hop On Hop Off halte gelopen, je kon 24 uur gebruik maken van die bus en je komt langs alle hoogtepunten. Zo hebben we het National Palace, National Museum, Parlement Building, National Monument gezien. Bij de vlindertuin zijn we uitgestapt en hebben we een warme wandeling gemaakt door de tuin met hele bijzondere vissen en andere rare beesten. Chantal heeft de schilpadden gevoerd met vissenvoer….lekker dat ze dat vonden Laughing

Na de vlindertuin gingen we op zoek naar de volgende halte, die bleek iets verder dan gedacht. Bij het National mosque hebben we de taxi naar China Town gepakt. Honderden kraampjes met honderden horloges…..Rolex, Breitling, D&G, DKNY, TagHeuer en natuurlijk zijn ze allemaal net echt en dat voor een spotprijsje. In het hotel hebben we ecologische lunch gehad, super gezond! Even naar de kamer om even te rusten werden we bijna drie uur later wakker.Vlinder Rond zes uur hebben we de Bintang Walk gedaan, met heel veel en hele grote shoppingmalls!! We hebben bij Lecka Lecka een hele lekker pizza gegeten. De wandeling terug duurde iets langer, waren een beetje verdwaald en het is gewoon een avontuur om de straat zonder voetgangerslichten over te steken. Deze wegen hebben drie, vier of vijf banen en dan gaan er ook nog twee voor linksaf en twee voor rechtsaf….

Morgen de laatste dag, we worden om 20.55 uur plaatselijk tijd opgehaald en dan vliegen we om 23.55 uur naar het vertrouwde Nederland, waar we om 6.25 uur Nederlandse tijd aankomen. Wordt dus weer een lange dag, nacht, dag….

Nieuwe foto’s staan er weer op, staan bij deel twee door!!

Liefs Chantal & Nico

Dag 22

Kuala Lumpur TowerDag 22: woendag 10 september

Na een uitgebreid ontbijt hebben we een wandeling door de stad gemaakt. Na ruim een uur lopen zijn we aangekomen bij de KL Tower, daar werd aangeboden je gratis naar boven te brengen. Hier hebben we maar gebruik van gemaakt, aangezien het al erg warm was. We zijn drie keer op en neer gegaan, dit is in 50 seconden 280 meter omhoog, na de derde keer kwamen we eindelijk op de juiste verdieping uit, met als gevolg dat we spaghetti-benen en een beetje duizelig waren. Je had wel een verbluffend uitzicht over de hele stad, ze hebben hier zelfs de Opera van Sydney, het hoogste hotel van Dubai….

Na de lunch zijn we 1 van de vele shoppingmalls ingegaan, het is hier echt een walhalla voor vrouwen Wink. Tijdens onze wandeling naar een Hop On Hop Off Bus kwamen we een monnik tegen, we kregen een mooi bling bling kaartje in onze handen gedrukt en hij vroeg ons voor een bijdrage voor het opbouwen van een tempel, dit deden wij maar in zijn ogen was het te weinig. We hadden meteen een vloek over ons heen, Chantal d’r slipper ging kapot. Gelukkig waren we dicht bij de Twin Towers en ook daar was weer een shoppingmall!! Dus nieuwe slippers gekocht en weer wat souvenirs. De Twin Towers zijn echt HOOG en erg indrukwekkend. Na een paar mooie plaatjes hebben we een taxi naar het hotel gepakt.

Stiekem waren we best wel moe en hebben dus een beetje op de kamer en in de lounge gehangen. Bij het diner hadden we een prive concert, waarvan we eigenlijk nog niet weten of de zangeres nou in het Nederlands, Engels of Maleisisch zong….

Voor dag 23 hebben we al een weer leuke route uitgestippeld, dus hou ons in de gaten!

 

Liefs
Nico & Chantal

 

Bali & Kuala Lumpur

Dag 18: zaterdag 6 september
Morning Call: GEEN!!

Na het ontbijt hebben we een pinautomaat opgezocht, want er moet natuurlijk wel geshopt worden. De zon deed al goed haar best dus het we hebben lekker gezweet. Bali danceWe kregen een praatje van Novita, zij vertelde ons wat er allemaal te zien was op Bali. We hadden eigenlijk besloten om niet veel te gaan ondernemen, want na zoveel kilometers in een bus heb je het wel gehad al dat reizen. We hebben lekker het zwembad opgezocht, die eigenlijk geen verkoeling gaf omdat het water zo’n 30 graden was. Nico had zijn plekje onder parasol opgezocht, maar die bleek aan het einde van de dag te hebben gelekt en nu ziet hij er dus uit als een kreeftje met alweer een zonnebril. s ‘ Avonds hadden we een welkomsdiner met een Balineese dans, wat was als op Sumatra en Java maar dan weer anders. Bij eb hebben we een stuk gewandeld in de zee en hebben zeesterren gespot.

 

Dag 19: zondag 7 september
Morning Call: GEEN, maar toch weer erg vroeg wakker

Nico begon de dag als zwak, ziek en misselijk. Chantal heeft de zon weer opgezocht en haar tweede boek uitgelezen, tja wat moet je anders. ‘s Middags hebben we een taxi genomen naar Kuta, waar een groot winkelcentrum zou zijn, dit viel ons een beetje tegen maar Nico is nu wel erg muzikaal aan het worden…. Aan het strand hebben we hapje gegeten en daarna weer terug naar het hotel om een toetje te bestellen.

 

 

Dag 20: maandag 8 september

Nico met slangVoor de verandering hebben we aan het zwembad/strand gelegen, gezeten, gegeten, gezwommen kortom gewoon CHILLEN!!

Om 16.00 uur werden we op gehaald door een guide om ons naar de drijvende zeetempel te brengen. Zijn engels was niet super goed, maar we kwamen toch wel wat dingen te weten. De zon ging precies achter de wolken onder, maar het gaf wel een heel mooi plaatje. Nico heeft zeer gevaarlijke slang van wel 10 meter om nek gehad (zie foto’s) We hadden de taxi voor 6 uur gereserveerd en hebben ons af laten zetten bij Bali Collection. Een hapje gegeten in een Spaans restaurant waar de muziek net iets TE hard stond, het eten viel bij drie van de vier niet in de smaak.

 

 

 

 

 

Dag 21: dinsdag 9 september

Kuala Lumpur!! We hebben tot 15.00 uur aan het strand/zwembad gelegen en daarna een douche gepakt in een super grote douchecabine met een flinke stortdouche, was echt gaaf!Petronas towers Om 16.00 uur werden we opgehaald om naar het vliegveld te vertrekken. De koffer laten sealen en de souvenirs die we voor een aantal hebben gekocht moesten met een special cargo vervoerd worden…. Nog even geshopt op het vliegveld, zelfs hier kun je afdingen. Om 19.10 uur gingen we de lucht om naar onze laatste stop te gaan. We werden super snel geholpen omdat we de enige waren die uitstapte. De anderen gingen door naar Nederland. Onze taxidriver stond al klaar, we kregen de nodige leuke  informatie over de stad en daar zagen we eindelijk de Twin Towers van Kuala Lumpur, super mooi met al die duizende lampjes!!

Liefs Chantal & Nico

 

Java – Bali

Daar zijn we weer vanuit een vier sterrenhotel achter een apple, heel wat anders dan waar we de vorige keer zaten…. we hebben een uur de tijd, dus het kan zijn dat we niet alles kunnen vertellen, dan zijn we morgen weer terug.

Dag 11: zaterdag 30 augustus
Morning Call: 6.00 uur

‘s Ochtends vertrokken per trein naar Banjar, onderweg veel mooie landschappen gezien.
Dit was weer een lange reisdag, waarvan we uiteindelijk in ons hotel aankwamen.

Dit lag echt helemaal in de middle of nowhere, maar wel een mooi uitzicht.

Dag 12: zondag 31 augustusNico bij de Borobodur
Morning Call: 6.00 uur

Onderweg kwamen we een eendenhoeder tegen, zij worden ingehuurd door de lokale bevolking om op hun rijstvelden te snoepen.

De lunch was onder aan de voet van de tempel Borobodur, maar daar kwamen we niet zomaar. de lokale bevolking had een soort carnavalsoptocht georganiseerd, dit als opening van de Ramadhan, die 1 september begint. Chantal heeft een waanzinnige sexy boerka gekocht 🙂 Na de lunch hebben we de tempel bezocht en je mocht drie wensen doen, je moest wel voor elke wens een rondje lopen. Een super mooie ervaring!!Vervolgens ging de reis naar Yogjakarta, waar we in een heel mooi hotel zaten, met veel moskeen om ons heen, die het tegen elkaar opnamen. Wat zijn oordopjes toch fijn. In dit hotel hebben we ons allemaal op het Europese eten gestort, want na twee weken komt die rijst je echt wel de neus uit. Iedere dag lag er in dit hotel een nieuwe mat met daarop de dag van de week. Voor Nico erg handig, die weet de dagen niet meer.

Dag 13: maandag 1 september
Morning Call: 6.30 uur

We mochten uit slapen!! ‘s Ochtends hebben we de Hindoeistische tempel Prambanan bezocht, deze was erg beschadigd door de aardbeving van twee jaar geleden. Erg zonde!! Daarna zijn we naar de spectaculaire Batik-Fabriek geweest, hier maken ze met de hand de schilderijen, niet echt onze smaak. Onze reis ging verder per Becak, een bakfiets maar dan anders.

paleis sultan We werden bij het Paleis van de Sultan afgezet, waar we een rondleiding kregen van een uiterst raar mannetje. Veel mensen waren tijdens de rondleiding zelf maar gaan lopen, met als gevolg dat hij nog maar vier van de zestien mensen bij zich had. Die wilde ook weg, maar die konden dit echt niet meer maken. Na de lunch hebben we een zilver “fabriek” bezocht, een uitleg van vijf minuten en daarna mocht je de winkel in….kopen kopen kopen, maar niet heus.

In de middag waren we VRIJ!!!!! ‘s Avonds is Chantal met twee meiden naar de spa gegaan, waar ze een heerlijke massage hebben gehad.

Dag 14: dinsdag 2 september
Morning Call: 6.00 uur

Alleen maar reizen….ons voorbereiden op de tocht naar de vulkaan.

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag 15: woensdag 3 september
Morning Call: 00.30 uur!!

Ongeveer middernacht opgestaan om de schijnbaar oh zo mooie zonsopgang bij de Bromo vulkaan te bekijken. De rit daar naar toe ging in het donker door de bergen. Nico zat toevallig helemaal achterin het busje waar de stoel plat kon en heeft een tukkie gedaan. Eenmaal aangekomen bleek het wel frisjes, waren we voor gewaarschuwd maar was toch iets kouder dan verwacht. Volgens hoort die vulkaan ook Brrrrr-omo te heten. Maar goed,’s nachts op 3600 meter hoogte met een flinke wind en volgens de gids 3 tot 6 graden is koud. Daarom daar een stoere winterjas gehuurd voor 1 euro, en op naar het uitzichtpunt. De ijle lucht was goed merkbaar want het kleine stukje lopen kostte veel moeite. Voordat de zon op kwam eerst genoten van de echt echt echt mooie sterrenhemel. En toen het eerste zonlicht over de horizon…. Zij kondigde zich nogal ver van te voren aan. Het wordt steeds lichter en lichter tot je opeens een rode bal ziet. En die gaat dan wel weer heel snel omhoog en word al snel te fel om te kijken. Mooi!! Daarna in een hutje onze ontbijtboxen geleegd. Via onmogelijk hellingspercentages een vlakte op met vulkaanzand. Het leek wel alsof we op de maan waren, als die er zo uit ziet…. Daar kon je nog tot de krater klimmen. Eerst met een paardje er naar toe, waarbij Nico bij het opstijgen er aan de andere kant meteen weer er af viel. Naar de vulkaan gesjokt om daar een trap met 249 treden te beklimmen, ook daar weer ijle lucht dus Plan Plan. Bij de laatse paar trden kwam de zwavellucht je alweer tegemoed en maakte de zaken er niet beter op. Eenmaal boven was het echt niet te houden, dus snel foto’s schieten en snel weer naar beneden. Op de terugweg heeft Nico gelopen en is Chantal weer op het paard gesprongen. Als een volleerd amzone ging ze in volle galop richting stal. Slow Slow kende haar paard, dus het ging erg snel en met veel stofhappen. ‘s Middags aan het zwembad gelegen. Nico heeft de ervaring met een minibusje ondervonden met 600 man in een heel heel klein busje. De Ramadhan toeters gingen hier in dolby surround de hele nacht door.

Dag 16: donderdag 4 september
Morning Call: 6.00 uur

Na de hele nacht de Ramadhan gebeden uit de luidsprekers een ontbijtje en de bus in. Geen afscheid van de baby gekko op onze kamer, want die was nergens te vinden. Aangekomen in een super schattig resort, moesten we weer vertrekken wegens een dubbele boeking, eenmaal in de bus mochten we toch blijven. Je maakt wat mee…. De eigenaresse liep er ook rond, super lief vrouwtje van 200 jaar. Op tijd naar bed, want de morning call zou weer vroeg worden.

Dag 17: vrijdag 5 september
Morning Call: 5.00 uur

Eerst zingen voor Hendri, die werd 27!! In een versierde bus vertrokken wij naar de haven van Java, eindelijk naar BALI!!!!! De reis duurde verrassend genoeg lan, hoe kon het ook anders. Afscheid genomen van de helft van de Fox groep en onze reis naar het hotel aangevangen. Het hotel is in 1 woord SUPER!! Aan het strand met een zwembad en alle vrije tijd…. Per gast heb je ongeveer 4 personeelsleden om je heen, er is zelfs een klaarover en een koffiemelkkannetjesbijvuller (mooi woord voor galgje) ‘s Avonds waren we dood(moe)….

Dag 18: zaterdag 6 september
Morning Call, was er  niet maar toch waren we al om 6.30 uur klaar wakker!!

Veel dagen in één…

Scooter
Eindelijk weer contact met de buitenwereld….
Met plaatsen zonder internet of plaatsen met internet, maar waar dan de stroom weer uitvalt zijn we er weer, waar we nu op de grond zitten in een hokje van 1 bij 1.

Dag 5: 24 augustus 2008
Morning Call: 4.30 uur

De avond er voor moesten we in een zeer tropische bui, waar de paraplu geen weerstand bood, onze kamer weer terug zien te vinden.De trappen waren omgetoverd tot heuse watervallen waarbij we tot aan onze knieen in het water stonden. ok, enkels maar het was wel hoog.

Met de boot weer naar het vaste land, we hadden weer een lange bochtige tocht voor de boeg. Onderweg een gezellig marktje bezocht, na twee minuten hadden we het wel geroken. Onthoofde kippen en losse varkenskoppen ging je bijna over je nek. Door de aardbevingen en de zware regenval was de weg weg Undecided met de bus leek het wel de Dakar Rally, maar met Jan de Rooy achter het stuur was er niks aan de hand. Wel veel ohhh’s en ahhh’s en ik stap wel even uit….

@ Sipoholon bezochten we de zwavelbronnen, mooi gezicht maar erg raar als je bedenkt dat de woonwijk er gewoon naast ligt. Na de vele koffie, thee, ananas, rubber en cacao plantages eindelijk aangekomen in het luidruchtige hotel te Pabang Sidimpuan.

Deze dag heeft Chantal de gat in de grond/hurkwc’s getrotseerd. Oh, wat kunnen die dingen vies zijn.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag 6: 25 augustus 2008aap
Morning Call: 5.30 uur

Voor de verandering weer een lange reisdag, waarbij we een kruidentuin hebben bezocht waar een gedresseerde aap de jonge kokosnooten uit de boom draaide en naar beneden gooide. Heerlijk vers, verser krijg je ze niet. Vandaag hebben we ook de Evenaar gepasseerd! Te gek gaaf!! je kon zelfs shirt kopen met daarop….EVENAAR. Te mooi om te laten liggen, toch gedaan.
We kwamen aan een mooi hotel, waar we twee nachten verbleven. Nico heeft zich ‘s avonds helemaal laten gaan en de nieuwste Indonesische dans geintroduceerd.

 

 

Dag 7: 26 augustus 2008
Morning Call: 6.30 uur

karbouwegatNico werd wakker met een kleine KATER. Vandaag hebben we het Karbouwengat bezocht, de geschiedenis hierchter is ons ontschoten. Daarna naar het Fort de Cock (rare naam), gebouwd door Nederlanders, tegenwoordig hebben we toch betere architecten. Ook hebben we een Indonesische dierentuin bezocht, op de foto met een papagaai op de schouder, de olifant op de schouder was net iets te zwaar. ‘s Avonds hebben we de dansvoorstelling overgeslagen om op tijd naar bed te kunnen gaan. Morgen zou weer een vermoeiende dag worden voor ons vetrek naar Java!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dag 8: 27 augustus 2008
Morning Call: 3.30 uur!!

Vandaag moesten we afscheid nemen van Sumatra. ook van Agnes, Albert (buschauffeur), Wimpie (bijrijder), maar het ergste was van Melissa. Zij liep stage bij Agnes, wat een schatje was het! Met tranen in haar ogen en ook in die van ons liepen we de vetrekhal in. We hadden twee vluchten voor de boeg, omdat de  maatschappij die de directe vuchten uitvoerd op de zwarte lijst stond. Nu hadden we die erg luxe waren, maar waar ook rook in de cabine kwam, dit bleek de airco te zijn. De stewardessen deden de mistlampen aan op hun o zo mooi pakjes, zodat ze niet tegen elkaar aan zouden lopen.

Aangekomen in Jakarta, wat een grote stad!! We werden ontvangen door een hyper actieve gids, Markus. Ons supe mooie hotel met gouden douchekranen, lag op nog twee minuten afstand van een super GROOT winkelcentrum, met 8 verdiepingen. ‘s Avonds werden we getrakteerd op een japanse maaltijd, waarbij de kok live stond te bakken.

Dag 9: 28 augustus 2008
Morning Call: 6.30 uur

Vanuit ons superdeluxe hotel, waar we heerlijk hebben geslapen op de negende verdieping, vetrokken we met de bus door Jakarta. Uitleg over vanalles en nog wat, door onze overactieve gids. Veel gaat het ene oor in het andere oor uit, na een tijdje gaat het zelfs het ene oor al niet meer in. Jakarta is in ieder geval een drukke stad, met vele miljoenen inwoners en zo lijkt het drie brommers per inwoner.

Een kort bezoekje aan de Botanische tuin, die grensde aan het derde paleis van de president. Hier konden we even onze benen strekken en van de hitte “genieten”. Daarna naar de haven waar ze nog ouderwets met takels en over loopplanken de boten beladen. Houten boten, foto’s zeggen meer dan 1000 woorden, maar die komen later.haven

De lunch was laat, maar erg lekker met het allervriendelijkste personeel ter wereld. Daarna uiteraard weer een paar uur in de bus. Iedereen is dit helemaal zat en begint rebels te worden. Bij wijze van staking besluit de hele groep morgen niet met een optionele excursie mee te doen. Om maar niet in de bus te hoeven zitten. Hotel hiero in bandung is een behoorlijke tegenvaller na onze luxe van gisteren. Oh en natuurlijk hebben we vandaag weer onze portie regen gehad. Maar met gezellige mensen is het allemaal goed te doen.

‘s Avonds niet in het hotel gegeten (een andere groep heeft daar voedselvergiftiging opgelopen) Dus hebben we besloten om een pizza te gaan eten, alles gaat hier Plan Plam, dus tergend langzaam, we kregen 1 voor 1 onze pizza.

 

 

 

 

 

 

 

Dag 10: 29 augustus 2008
Morning Call: 6.00 uur

vulkaanAangezien Chantal het grootste gedeelte van de nacht op het toilet heeft gezeten, bleef zij lekker bij het hotel. De rest ging de lokale fruitmarkt bekijken, binnnen 5 minuten stond iedereen weer buiten. Daarna de actieve vulkaan Tangkuban Perahu, daar een wandeling van anderhalf uur berg op berg af over niet het makkelijkste terrein, sommige mensen hadden hier moeite mee. Gelukkig waren onze Sherpa’s bereid om meteen te helpen, uiteraard moest er achteraf wel iets van ze gekocht worden. Waarbij sommige onderhandelingstechnieken duidelijk werden. Daarna badderen in de heetwaterbronnen van Ciater. Was erg heet!! Nog even twee bintangetjes gescoord en daarna lunchen. Vanavond weer shoppen Smile

Liefs Nico & Chantal

ps; foto’s volgen zo snel mogelijk, is nogal lastig om dat hier er op te krijgen.

Vrije dag??

 

Daar zijn we weer….

Vandaag was onze enige vrije dag, maar Agnes bood een optionele excursie aan. De kosten voor deze reis waren 100.000 RP p.p, omgerekend is dit € 10,- p.p , dus te doen.

Vroeg op de swingende boot, met een Indonesische band, naar een aanlegsteiger, zwemmen was dus niet nodig.
Voor de 200ste keer moesten wij toeristen ons een weg door de te vele kraampjes met souvenirs banen. Soms echt een onmogelijke opgaven. Bekend is hier al; “mamma kopen, pappa betalen” Smile

Toch aangekomen bij de traditionele nederzetting, alwaar we de historische executieplaats bezochten. Met de nodige opbeurende verhalen over de martelingen. Ze zijn hier wel creatief.

Marsada band

Toen naar de volgende aanlegsteiger, bij de band we mochten ook verzoek nummers aanvragen….

Bij het aanleggen waren de vrouwen druk bezig met het was van de kleren en zichzelf, de kinderen waren weer attractie, wat een schatjes!

Toen naar de traditionele dansvoorstelling alwaar volgens het programma een buffel geslacht zou worden, dit ging helaas niet door. Tja, drie voorstellingen en die beesten zijn al zo duur…
Daarna naar een schooltje, waar de kinderen ons opwachtte. Die keeltjes waren goed gesmeerd, wat een stemmen zeg, de 1 zong nog harder dan de ander. Vader Jacob, Wilhelmus en de twee beren die hun eigen brood konden smeren zongen ze allemaal voor ons. Daarna over een markt waar het vis en vlees voor je ogen werd schoon gemaakt, weer die hiegeene.

Voor de lunch gingen we weer terug naar het hotel. Nasi bij het ontbijt en nasi bij de lunch.

Nico is een kreeftje met zonnebril!

Morgen weer de vroeg op, nu echt vroeg. Om half vijf!!

Liefs
Nico en Chantal

 

 

 

 

Vliegen, Rijden & Varen

Lieve allemaal,

De foto in het vorige bericht is een (haha) grapje, wij laten ons natuurlijk vliegen.

De eerste twee dagen hebben we beleefd als 1 hele lange dag, want geen slaap en een vermoeiende reis.
Met een tas van Nico die 12 kilo woog en een KOFFER van Chantal die 19 kilo woog werden we uitgezwaaid door de allerliefste chauffeur Rudy!

In een Boeing 747-400….lees huge, werden we volledig verzorgd naar Kuala Lumpur gevlogen. Met een Engels ontbijt om 21.30 uur Nederlandse tijd werd de jet lag gevoed. Na een tussenstop van bijna 4 uur gingen we in een beduidend kleiner Flinstone vliegtuig richting Medan, Sumatra.Tijdens deze vlucht kregen we alleen een zakje pinda’s en een te zoet sapje 🙂 Toen het visum halen, dat had nog wat voeten in de aarde, want we hadden nog geen tickets om te bewijzen dat we weer het land gingen verlaten. Maar het is uiteraard allemaal goed gekomen. Na ontvangst door onze hostess Agnes vertrokken we richting hotel, althans dat dachten we.

 

 

 

Indonesisch KindjeWe stopten bij een traditioneel koffiehuis en voor het gevoel 300 verschillende vruchten/fruit verkoop kraampjes. Tijdens de rit hebben we ook ons eerste “wild” mogen spotten….twee soorten apen en vleermuizen. Aangekomen in het dorpje Brastagi ging iedereen lunchen en wij zijn even de buurt gaan verkennen. Hierbij waren wij het middelpunt van het dorp, Nico had de grootste sjans met 16 jarige meisjes en door de zonnenbril die Chantal droeg leek het wel alsof ze een filmster zagen, zij dragen daar dus geen zonnenbril!! 🙂 Het verkeer rijdt hier willekeurig, ongeorganiseerd, levensgevaarlijk, toeterend, verkeersregels aan de laars lappend en slingerend rond. Dit resulteerde in een vijf uur lange busrit naar het hotel, die gelukkig geweldig was. Hoewel ze een apart ruikend schoonmaakmiddel hier gebruiken…. Na een douche en een kort slaapje zijn we gaan eten met de groep, erg gezellig en daarna nog een cocktail gedronken. Vlinders en gekko’s hebben we ook gespot en het regenen houdt ook niet op.

  

 

 

Dag drie:

Tobameer

Begon erggggg vroeg doordat Nico nog zijn telefoon op het verkeerde tijdverschil had staan, de wekker een uur later gezet en toen toch maar op gestaan om 6.00 uur. Toen lekker naar de fruitmarkt, waar ze rottend vers fruit verkopen en dan zeggen dat het zo hoort. Verder met een lange slingerreis door de bergen, waar we stopte bij een waterval en een heel mooi uitzicht over Toba meer, waar een eiland in lag met ons volgende hotel. Overigens zijn plastuitjes zijn een aanrader voor de vrouwen die hier in de toekomst nog naar toe willen, aangezien ze het woord hiegeene hier niet kunnen spellen.

 

 

 

 

Paleizen

 

 

HotelHet vervolg ging naar het “paleis” van de Sultans, die vanaf 1624 daar woonden met hun 80 vrouwen, ja mannen het leven was hier heerlijk 🙂 Na de lunch vertrokken per boot naar het eiland Tuk Tuk om daar je te wagen langs de te vele kraampjes met te veel de zelfde dingen. Ook hier is het beroemde kijken, kijken niet kopen bekend. Na een mooi verhaal over de geschiedenis van de Koningen van de stammen zijn we naar ons hotel gevaren. Het regent nog steeds, tropische bui, dus veel!

Nu lekker eten en dan weer vroeg naar bed, want het programma zit morgen weer erg vol.

 

 

Liefs
Nico & Chantal