dag 14 – Vrijdag 8 juli (Flensburg – Nijmegen)

De laatste dag begint zoals alle dagen mooi op tijd. Na een half uurtje rijden een broodje scoren bij een tankstation als ontbijt. Daarna verder richting Hamburg. Daar staat het nodige aan file. Op een man na, die het schijnbaar niet kan hebben dat zijn grote blingbling Mercedes ingehaald word, rij ik tussen de file door. Ook in Nederland win ik denk ik een uurtje in een file vanwegen een autobrand. Het is weer even wennen aan de drukte in dit kikkerlandje.

dag 13 – Donderdag 7 juli (Feda – Flensburg)

Boot dag. Vanaf de huidige lokatie hoef ik niet ver meer naar de boot. Tijd voor een uitje is er dus nog. Om toch nog iets van een prestatie te kunnen melden besluit ik het Zuidelijkste puntje van Noorwegen mee te pakken. Lindesnes. En zie ik daar op de foto nog een item van de “To do” lijst?

 

IMG_1470

De weg erheen (en terug) is erg vermakelijk. Het is zo’n weg die uitnodigt om je eigen weghelft te verlaten en wat meer de ideale lijn te pakken. Maar af en toe een vrachtwagen als tegenligger doet je die uitnodiging toch een beetje afslaan. Ik vervolg mijn weg richting Hirtshals. Daar hebben mijn hersenen een seconde nodig om te herinneren wat je ook alweer moest doen bij zo’n rood verkeerslicht. Dan valt het pas op dat ik de afgelopen duizenden kilomters zonder stoplicht heb gereden. 

Ik kom ruim op tijd bij de boot aan, maar tot mijn verbazing is er al aardig wat volk. Voor me twee Engelse motorrijders. Ik merk op dat ze ook vroeg zijn. “Ja” zegt de een. “Inderdaad” de ander. “Ja best vroeg”. Even stil. “We waren er namelijk gisteren al”. En daar mag je best om lachen toch? 🙂

 

IMG_1477

Uiteindelijk komt de boot er aan. Een Noor (op een Engelse motor) is een beetje in paniek. Zijn motor wil niet meer starten. Dus we duwen hem over de parkeerplaats. En nog eens. En nog eens. Het ding wil niet starten. En nog eens. Dan vind een Italiaan het blijkbaar grappig genoeg geweest en komt met de mededeling dat hij ook startkabels heeft. Daarmee het klusje geklaard. Dus met z’n allen bootje varen.

 

IMG_1476

 

Eenmaal in Denemarken zie ik al snel dat het niet zo’n spannend land is om in rond te rijden. Ik besluit ik zo ver richting huis te rijden als gaat. Rond een uur of tien lijkt me een mooie tijd voor een hotel. Volgens de mevrouw is dat echter 85 euro. Vind ik wat veel. Doorrijden naar Duitsland? Zou het daar wat beter betaalbaar zijn? Ik stap weer op en bereik uiteindelijk Duitsland. En rond 12 uur snachts lijkt het me dan toch tijd om te pitten. lk vind een hotel waar de receptie echter leeg lijkt. Maar er staat wel een scherm in het halletje. En wat blijkt? Je kunt via dat scherm een kamer boeken. Creditcard er in. Dan komt er een bonnetje uit, met een pincode. Die geeft toegang tot het hotel, en tot de gekozen kamer. Handig.Douchen en slapen.

dag 12 – Woensdag 6 juli (Gullingen – Feda )

Deze ochtend besluit ik de Blasjo over te slaan. Ik heb even geen zin in weer een krachtcentrale stuwmeer aan een doodlopende weg. Het word rustig cruisen vandaag. Ik zet zelfs een muziekje in m’n helm op. Nog nooit eerder gedaan, maar gaat best goed. Onderweg 2 pontjes voordat ik bij de Tronasvegen aankom. En dan moet er toch nog even echt gestuurd worden.

 

tronas

 

Veel bochies zeg maar.
Ik heb nog even gekeken of ik er een youtube filmpje van kon vinden. Ja hoor, en schijnbaar (vooral het laatste stuk) is hij voor vrouwen en kinderen nog veel leuker. Klik.

Hierna gaat de reis verder richting Kristiansand, waar ik morgenavond de boot moet hebben.

 

dag 11 – Dinsdag 5 juli (Aerdal – Gullingen)

De dag begint met 27 kilometer tunnel. Dat klinkt leuk. Maar ondanks het feit dat ze af en toe mooie blauwe lampjes hebben opgehangen, blijft het…. 27 kilometer tunnel. Daarna de Stalheimsvegen meegepakt. Mocht je toch in de buurt zijn, pak hem even mee.

Het lijkt wederom een mooie dag te worden, met de nodige bergen en meertjes.

 

IMG_1447

Onderweg kom ik nog wat Engelsen op GSsen tegen die ik tijden mijn rustdag in Aerdal ook tegenkwam.

Zij gingen  op de 13 rechtdoor, terwijl ik de afslag richting Ulvik nam. Dit om bij de Osavegen uit te komen. En ook al wil je niet naar de Osavegen, dan is dit weer een heerlijk weggetje dat zich door de bergen slingert.

 

En bij deze wil ik de Teknisk sjef bedanken voor de gratis toegang.IMG_1448

Bovenaan splits de weg zich op. Keuze 1 heb ik niet tot het einde gehaald.

IMG_1449

Ja dat eerste beetje sneeuw was misschien nog wel gelukt (of het verstandig is in je eentje is wat anders), maar verderop was het echt niet meer te doen.

De splitsing de andere kan opgegaan. Schijnbaar een  belangrijker weggetje, want daar was alle sneeuw geruimd. Het laaste stukje ging best omhoog, dus dat was vooral gas blijven geven. Netjes tussen de kuilen doorrijden zat er niet in, dus het was nogal gestuiter. Ik moet zeg dat ik wel wat zenuwachtig was om dat ook weer te moeten afdalen. Dat bleek dus wle mee te vallen, gewoon zorgen dat je geen gang krijgt.

De top was 1168 meter, terwijl het dal op steenworp afstand gewoon op zeeniveau ligt.

IMG_1455

Het dal op soort van steenworp afstand dus:

IMG_1456

IMG_1459

 

Eenmaal beneden had ik plots zin in Belgische appelpannekoeken. En wat zie ik?

Da’s toevallig toch.

 

 

IMG_1462

Hierna volgt al snel weer een ritje met een pontje. Ik rij verder naar het zuiden, en vind een overnachtingplaats in een of ander skiresort.

dag 10 – Maandag 4 Juli (Aerdal)

Aangezien de spullen gedurende de nacht nog niet helemaal gedroogd zijn, en een dagje niet rijden ook wel lekker is, besluit ik een nacht bij te boeken. Vandaag is het even mistig met daarna een prima zonnetje. Lekker om de omgeving eens te verkennen.

IMG_1431

 

Een interessante constructie, maar ik ben er niet mee overgestoken.

IMG_1432

De dag ook besteed met een bezoekje aan de supermarkt, de was doen, en het dorpje bekijken. Stonden wat huisjes die er volgens mij al even geleden neer zijn gezet.

 

IMG_1441

 

De inmiddels droge tent weer ingepakt, en nog maar eens voor een wandeling gegaan. Deze keer bergop. Zover als mijn hoogtevrees me liet gaan. Onderweg nog een bunker tegengekomen. Ik heb nog geprobeerd deze op de foto te zetten vanuit het hostel, maar zie hem niet in de bergen.

Ik maak ook gebruik van het aanwezige internet om de terugvaart maar eens te gaan regelen. De combinatie van de weersverwachting en een prijsverschil van 90 euro doen mij besluiten de boot van donderdagavond in plaats van vrijdagochtend te boeken. Hirtshals naar Kristiansand.

dag 9 – Zondag 3 juli (Valldal – Aerdal)

Wakker worden met het volgende uitzicht.

IMG_1417

Dat is jammer natuurlijk. Ik blijf even liggen, maar het wordt niet droog, dus besluit de boel maar zo goed mogelijk in te pakken. Vrij snel mag ik een stukje met een pontje om daarna richting de Geiranger te slingeren. Bochten genoeg. Tot aan het uitzichtpunt waar je de cruiseschepen in het fjord ziet liggen. 

IMG_1418

Het was vast niet de bedoeling, maar ik vond dit wel een handige parkeerplaats. Ik heb geen klachten gehad, en andere motorrijders konden er wel om lachen.

 

IMG_1420

 

Op de zogeheten Ornevegen kwam ik nog langs een meertje, waar ik best een stukje had willen schaatsen.

IMG_1421

Een klein stukje dan he. Heel klein. Maar mijn voorkeur had toch het uitzichtpunt.

 

IMG_1422

 

En dat bleek fantastisch, echt de moeite waard:

IMG_1425

 

Hierna was het plan de 15 een stukje richting het oosten te volgen. Ik zag echter steeds links afslagen, en volgens de GPS liep er ook een weggetje parralel aan de hoofdweg. Dus daar maar eens gaan kijken, en die was echt vele malen leuker. Kilometers lang bleef het de hoofdweg volgen. Ok, het schiet niet op, al was het goed berijdbaar.

 

 

IMG_1427

Op een stuk hadden ze een vermoedelijk weggespoeld gedeelte maar gevuld met verse keien.

 

IMG_1429

En als je de situatie niet helemaal direct kunt inschatten moet je gewoon zorgen dat je op tijd stil staat.

 

IMG_1428

Op een gegeven moment was de lol voorbij en moest ik de gewone weg weer volgen. Tijdens een stop weer even op de kaart kijken. Hmm, er komt straks wel een lang stuk niets, ik heb niet zo veel benzine meer, dus in het eerstvolgende dorpje maar eens tanken. Nu is het ene witte stipje op de kaart een dorpje met winkels, banken, tankstations, en honderden toeristen. En het witte stipje waar ik terecht kwam een dorpje met 3 huizen. En geen benzine. Doorrijden was geen optie, niet genoeg benzine. Dus maar weer terug naar de laatste plaats waar ik een tankstation had gezien. En uiteraard was het daar inmiddels begonnen met regenen. 

Maar met een volle tank nogmaals de route vervolgd. De 55 leek mij op de kaart een weg waar ik wel redelijk door kon rijden. Echter de kaart weer verkeerd ingeschat. De weg ging de hoogte in, en het werd al snel weer winters. En ondanks de mooie barre omgeving is zo rijden best vermoeiend.

 

IMG_1430

Veel meer keus dan verder rijden was er niet. De beloning volgde wel weer met een weggetje dat afdaalde met de ene haarspeldbocht na de andere. Eindigend in Ardal besloot ik de borden te volgen naar de Camping om daar een hytte huren. Zag er verlaten uit. Het nummer nog gebeld dat bij de receptie hing. Ze zaten dicht. Ik heb er nog even over gedacht een van de hyttes te kraken, maar toch besloten dat niet te doen.

Waar het de ene dag stikt van de campings is er nu uiteraard geen in de buurt. Tent had ik vanwege het weer geen zin in, dus maar weer verder gereden. Het was alweer een lange dag geweest en ik had het rijden wel even gezien. Van te lang op de motor zitten krijg je trouwens ook een pijne r**t 🙂

Uiteindelijk een hostel gevonden in Aerdal. Bij het inchecken schakelt de beste man opeens over op Nederlands, en ik praat gewoon terug. Duurt een paar zinnen voordat ik de wisseling in de gaten heb.

dag 8 – Zaterdag 2 juli Kvam – Valldal

Na de halve rustdag van gisteren vroeg opgestaan voor de rit van vandaag. En het woord van de dag: Briljant. Het begint frisjes, maar wel droog. Het enige water dat naar beneden komt gaat via de ontelbare watervallen. Rustigaan opgereden naar de Aursjovegen. Weer de tol betaald. Vrij aan het begin zie ik een klein weggetje naar rechts verdwijnen. Even kijken. Zou een kampeerplek met onbetaalbaar uitzicht zijn, maar ja, de dag is net begonnen.

IMG_1395

De route stijgt snel en het wordt alweer koeler en vochtiger. Ik kom in redelijke mist bij de stuwdam aan, waar ik achteraf gezien natuurlijk een keer overheen had moeten rijden.

IMG_1397

Ik ben helemaal klaar voor wat er hoger nog komen gaat. Dan zie ik echter een voorzichtig zonnetje door de mist, en plots rijd ik zo de wolken uit. Het lijkt of ik me op de tweede verdieping van de aarde bevind of zo, beetje onwerkelijk. Een vlakte met meertjes en beekjes, en een heerlijk zonnetje. Op deze foto zie je nog de wolken waar ik onder vandaan ben gekomen.

IMG_1399

 Rustig toer ik verder, rondkijkend en genietend van het ritje.

aursjovegen

En ook tijd voor lunch lijkt me zo.

Lunchtime

Er komt nog een Noor op een grote GSA voorbij die even een babbeltje doet. En even later komen er nog een stuk of 4 grote offroads voorbij stuiven. Noren die duidelijk plezier hebben in het uitlaten van hun motor op de vrije zaterdag. Geinspireerd besluit ik na de lunch de weg ook een beetje als speeltuin/crossbaan te gebruiken. Erg vermakelijk 🙂

Als ik uiteindelijk weer ga dalen rij ik een tijdje door vrij dichte mist, en da’s best leuk op zo’n bergweggetje. En even plots als ik eerder boven de wolken uitkwam duik ik er nu onder. En meteern word ik getrakteerd op weer een verbluffend uitzicht. Een vallei afgesloten door een wolkendek waar ik bijna nog met mijn hoofd in sta.

 

Na een pauze hier ga ik verder met de afdaling tot de volgende attractie voorgeschoteld word. Ik ben even omgedraaid, om het toch op video te zetten.

 

Het is hier perfect voor mensen met hoogtevrees (ikke!) en tunnelvrees (ikke niet).

 

En de informatieborden lezen we altijd pas achteraf toch?

 

aursjo2

 

Het gaat lekker, het is een mooie dag, en ik besluik ook de Trollstigveien nog mee te pakken. Erg vermakelijk.

Vanwege het mooie rij-weer lang doorgereden, maar toch tijd om de tent op een camping te installeren.

Onderweg hoorde ik de ketting af en toe wat klapperen bij het opschakelen, dus die maar even spannen. Dat dacht ik dus af te kunnen met het gereedschap onder het zadel. Maar nee. Ik heb sleutel 24 en 13 nodig. Wat zit er onder het zadel? 17. Dat heeft vast een of andere slimme Duitser bij BMW bedacht. “Ja, in platz von zei sleutels, tun wij er maar ein. Ja. Das passt besser unter sitz. Und dan nemen wir gewoon die gemiddelde masse. Ja”. En dan nog het gemiddelde verkeerd uitrekenen ook nog.

Gelukkig had de campingbaas een bus vol gereedschap, dus daarmee het klusje geklaard. Ik heb nog wel even gekeken waar die sleutel 17 dan voor zou kunnen zijn. Maar heb alleen de bouten gevonden die het tandwiel bevestigen ?!?

Afijn, als dank voor het lenen van het gereedschap wilde ik hem een biertje aanbieden. Maar hij moest nog werken dus heb ik hem zelf maar opgedronken.

 

Dag 7 – Vrijdag 1 juli (Kvam – E6)

Vandaag begin ik aan de “Verborgen schatten”. De eerste is al meteen prijs. Blaho. Het begint met de nodige haarspeldbochten met niet al te best wegdek. Na weer het passeren van een tolpoortje ga ik verder met de beklimming. Plots zie ik voor me allerlei felgekleurde shirtjes en helmen. Er staat een groepje van zo’n 30 kids, die compleet in outfit met stoere helmen en bescherming les krijgen op hun downhillfietsjes. Ik wacht even tot ze voorbij zijn. Dat moeten ze natuurlijk stoer met het achterwiel slippend doen. Daarbij kukelt er nog eentje een greppeltje in, maar hij wordt er net zo snel weer uitgevist. Ik krijg nog een glimlach van de mooie blonde Noorse in de stoere jeep die er achter rijdt. Jammer van die vent die achter het stuur zit. Maar ik krijg in ieder geval nog een opgestoken duim van hem. Ik begin me toch af te vragen wat dit allemaal inhoudt voor de rest van de route. Hij blijkt leuk en best te doen. Af en toe op de stepjes staan maakt het in ieder geval een stuk makkelijker/comfortabeler.

IMG_1380
4.0 graden celcius….

 

 

IMG_1381IMG_1382Naarmate ik hoger kom wordt het kouder en mistiger. En het waait nogal. Even gedacht aan omkeren, maar dat zou wat lafjes zijn. Dus gewoon door naar de top. De foto’s maken. Hopen dat de motor niet omwaait en weer terug.  Het is namelijk een doodlopende weg. Met die (wat het ook moge zijn) toren als eindpunt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 De volgende op het lijstje is de Sladalsvegen. Volgens mij bij met goed zicht best mooi. Maar nu was het koud en nat. En soms glad. De snelheid ging steeds langzaam omhoog. Tot ik weer wat over de weg glibberde en weer rustiger ging.

IMG_1386

Na deze weg had ik een aardig stuk snelweg voor de boeg. Maar het bleef maar regenen, en ik had geen zin meer. Besloot dus een overnachtingsadres op te zoeken. Weet u nog van die Duitser die ik eerder had gesproken? Hij had een week met een tentje op de berg gezeten om met zijn camera foto’s te kunne maken van de Moskus. Soort bizon achtig beest. Nu zat ik met de mevrouw van het hotel te babbelen, zie ik een foto aan de muur. “Hey, is dat een Moskus?”. “Ja, die lopen hier vaak rond. Dan komen ze uit de bergen. We jagen ze dan weg, want ze lopen gewoon over de snelweg.” Ik zou bijna medelijken krijgen met de Duitse vriend. Overigens bleek er vorig jaar nog een toerist dood gereden te zijn die op de snelweg was gestopt om een foto van die beesten te kunnen maken. Dezelfde snelweg waar ik de volgende ochtend de schapen weer moet ontwijken.

 

IMG_1391

Dag 6 – Donderdag 30 juni (Nergens – Kvam)

Na eerst weer om half 4 wakker te zijn geweest voel ik s’ochtends wat druppels. Snel nog voor een uurtje de buitentent er over gegooid. Weer droog, tent ingepakt en rijden weer. Na natuurlijk het ontbijt van de chocolade bollen die ik nog had.

Het begon kort daarna echter weer te regenen. En behoorlijk ook. En ondanks dat het pak waterdicht is lekt er toch altijd wat via de mouwen. Met mijn handschoenen tenminste. En dan die plas, waar ik wel doorheen dacht te kunnen. Dat kon ook. Alleen ging het water via de broekspijpen naar binnen, zo de schoenen in. En bij 12 graden volgens de boordcomputer begon het wel koud te worden zo. Mag ik overigens de uitvinder van de handvatverwarming duizendmaal danken! Da’s lekker 🙂

 

IMG_1372

Het plan was dus de Birkebeinerveien even te rijden om dan via de snelwegen naar het noorden te gaan. Wist ik veel dat die ook onverhard is. En na veel regen wordt het best een gladde klei bende. Dat, en de vele schapen maakte de route wel leuk. Maar had het nog steeds koud. En ik moet u helaas melden dat ik een lief geel bergmarmotbeestje dood heb gereden. Ik had er al meerdere gezien, en inmiddels door dat ze absoluut geen verkeersinzicht hadden. Ik zag hem gaan en probeerde te ontwijken. Helaas. Het ergste is dat ik hem nog hoorde piepen. Zielug. (Edit: bleek een Lemming te zijn). Onderweg kwam ik nog een grote vrachtwagen tegen met zwaailichten die mij als enige optie gaf de berm in te vluchten. Bleek dat hij verse gravel aan het gooien was op de slechte stukken van de route. Dus ik kachel daar lekker doorheen. Aan het gezicht te zien van de man in de wals die er achteraan kwam, is het normale gebruik te wachten tot hij ook klaar is 🙂

Tijdens de rit ging mijn humeur echter weer de goede kant op omdat de lucht er voor mij blauw uit zag en ik steeds meer zonnestralen opving. En aan het einde van deze vermakelijke weg was het zonnig en warm. Besloot van de gelegenheid gebruik te maken om alles te laten drogen, en mijn inmiddels helemaal niet meer bruikbare Gps steun te repareren. Ductape deel 3. En eindelijk zag de motor er een beetje uit zoals een GS behoort.

 

Hierna de snel (ahum) weg (80 maar ongeveer de helft 50) gevolgd tot aan Kvam en daar me mezelf beloofde hytte in beslag genomen. Uiteraard er wel een gezocht die past bij de kleuren van de motor. Je moet wel een beetje in stijl blijven he. birkebeiner

Dag 5 – Woensdag 29 juni (Tynset – Nergens)r)

Deze dag begint met een uiterst briljant tolweggetje. Veel grind, erg smal, bergje op, bergje af, over stenen en kuilen stuiteren. Perfect voor deze motor, met mij er op 🙂

bomveg

 

Overigens vond mijn GPS houder het minder grappig, die heeft het gestuiter niet helemaal overleefd.

Ik heb nog getracht een filmpje te maken, maar kwam er later achter dat er geen geheugenkaart in zat. Ha ha.

 

Dames en heren, als u goed kijkt, ziet u op deze foto, zich schuilhoudend in het gras, de uiterst zeldzame oranje-zwart gebekte ‘Beemer’.  Van deze recent ontdekte soort is nog weinig bekend. Vaak worden ze grommend en met grote snelheid gesignaleerd, dus wij zijn Amaaaazing gelukkig met onze kans er een in ruste te fotograferen.

IMG_1355

Dit was de dag van de serieuze afstanden over gravel. Zo veel dat ik het wel gehad had, en naar een slaapplaats uit ging kijken. Uiteraard vind je die dan niet, maar om 9 uur savonds toch een plekkie gevonden. WC, afvalemmers, hutje erbij.

IMG_1358

DEET

Maar vooral muggen. Veel muggen. Had DEET bij me en dat hielp, maar het blijven irritante beesten. Survivalen is niets voor mij, het heeft me een half doosje lucifers gekocht voordat ik een kampvuurtje kon maken met het klaarliggend brandhout. Was mooi weer en warm, dus alleen binnentent opgezet tegen de muggen. Tukkie doen.

 

 

 

 

 

 

 

IMG_1368