Net Nederland

Het plan was dus te gaan werken in Adelaide. Toen echter bleek dat we niet alle 4 en niet alle dagen konden werken hebben we besloten verder te gaan. De hostelkosten zouden hetgeen we verdienen bijna weer teniet doen. Het hostel was wel mooi. Goede bedden, eigen badkamer, balkon, tafeltennis, wasgelegenheid, sauna en niet onbelangrijk, een Nintendo 64 met mariokart. En natuurlijk eigenaresse Andrea die om 8 uur in de ochtend in de keuken stond om voor ons pannekoeken te bakken.

De laatste avond in het verder saaie Adelaide met 4 schotten op stap geweest in het kroegje aan de overkant van de straat. Erg gezellig geworden, met live muziek en gratis BBQ.

De volgende dag vertrokken we naar een nationaal part, de Flinders Ranges. Het was echter ouderwets rampzalig Nederlands weer. Regen wind en alles grijs. Daar rondlopen had dus echt geen zin. 160 kilometer heen en terug dus eigenlijk voor niets gereden.

Overnacht in het plaatsje Hawker. In een of ander hotel wat zo uit een western zou kunnen komen. Het dak lekte, want ze hadden nooit regen. Echte cowboys in de bar met de hoed nog op.

 

 

Kiekjes en bereikbaarheid

Jaja, er staan weer nieuwe fotootjes op de website. Deze keer van de reis Sydney-Adelaide.

Tijdens het afleggen van dit stuk zijn we behoorlijk door nergens heengereden. De mobiele telefoon doet het dan ook zelden als ik niet in de buurt van grote steden ben. In het plaatsje Hay hadden ze zelfs maar 2 tv zenders. Ook internet is nogal schaars.

Binnenkort gaan we weer de outback in, dus als je een paar dagen niets van me hoort en me ook niet kunt bereiken wil dat zeggen dat ik in the middle of nowhere ben.

Veel plezier met de fotoos. See ya mates!

 

 

Hay Adelaide

Na de belevenissen in Bathurst de volgende dag weer verder. De wegen gaan hier echt ongeloofelijk lang rechtdoor. En als er dan een keer een bocht is staat er van tevoren al een bord om te waarschuwen. Was iets voor verstappen geweest denk ik. Ha ha.

Uiteindelijk in het plaatsje Hay aangekomen. Het hostel was vol, maar we werder doorverwezen naar een caravan park. Daar een klein huisje gehuurd. Niet duur. Wel was het echt teeering koud daar. Zou me niet verbazen als het vroor. Niet grappig gewoon.

De dag erna gingen we kamperen. Murray Sunset National Park. Na 15 kilometer onverhard een mooi stekkie gevonden aan een meer. Tentjes opgezet. Kampvuur gebouwd. Tijdens het zoeken naar hout voor het kampvuur nog de huid van een slang zien liggen. En hele grote voetafdrukken van een of ander beest aan de rand van het meer. Heb ik een fotootje van, komt later. Kamperen is prima gelukt.

Eenmaal uigekampeerd was het tijd voor de laatste kilometertjes naar Adelaide alwaar ik dit zit te typen. We hebben een leuk hostel gevonden. Waarschijnlijk blijven we hier een week, want werk! Jaja. Hierover later meer.

De auto doet het prima. Op een liter benzine komt hij maar liefst 8 kilometer ver. We rijden gemiddeld met 100/110 kilometertjes per uur. Een keertje gas gegeven, en met vier man en stapels bagage ging hij zo naar de 150. Power voldoende.

 

 

 

 

 

Op naar Bathurst

Na het ophalen van de auto de laatste nacht in Sydney. Het crossen (links) door Sydney ging redelijk en ook het keren op de weg en het achteruit fileparkeren met een 6 meter lange auto ging verbazend goed. Ik ben trots op mezelf.

Dan de eerste reisdag. Na de nodige moeite gedaan te hebben Sydney uit te komen (eenrichtingsverkeer) schoot het op motorway M4 lekker op. In het plaatsje Katoomba zijn we gestopt om inkopen te doen. Het is een grote auto, maar hij is toch bijna vol nu.

Daarna gingen we verder richting ons reisdoel Bathurst (al snel omgedoopt naar Bratwurst). Als je dan op een gegeven moment uit 2 routes kunt kiezen, motorway of tourist drive, is de keuze snel gemaakt. Tourist drive. Een goede keuze. Deze weg ging de bergen in en we zijn vaak gestopt omdat het uitzicht mooier en mooier werd. Op een gegeven moment stonden we na een bocht op eens voor een gigantische grot waar de weg dwars doorheen ging. De Jenola Caves. Erg touristisch en ook wel redelijk bekend, maar wij hadden het gevoel dat we dit helemaal zelf ontdekt hadden. Dus uitstappen en even rondlopen. Errug mooi allemaal.

Na de caves weer verder door de bergen. Een dode kangaroe ontweken die midden op onze weghelft lag. Later nog een aangereden wombat langs de weg zien ligen. Dacht altijd dat deze beestjes formaat hamster waren. Formaat wild zwijn k omt meer in de buurt. Na de nodige kilometers kwamen we in Bathurst aan.

Hier was slechts 1 hostel. Naar bleek kwamen hier zelden backpackers, en al helemaal niet in de winter. Dus beste oud collegas, we zijn van de gebaande toeristenpaden. Na het inchecken wat pool gespeeld en het dorpje verkend. In de kroegen was niet veel te beleven dus we wilden weer terug naar ons hostel. Eenmaal buiten zagen we echter rare beesten in het park. In onze zoektocht naar gevaarlijke dieren wij natuurlijk er op af. Zegt opeens een Australier achter ons: hey maat, kijk uit maat, ze bijten en krabben maat. De beestjes bleken possums te zijn.

Na wat babbelen met de aussies bleken we voor de meeste kans op gezelligheid naar de uni bar (university bar) moesten. Dat was een klein stukje lopen. Nu hebben die Australiers een ander begrip van afstanden, dus na ruim 20 minuten lopen waren we er al. Daar de security verteld dat we studenten waren anders mochten we er niet in. Hij vertrouwde het niet helemaal maar we mochten er toch in. Net zoals overal moest je ook hier ID (18+) kunnen tonen. Toen hij zag dat we 27/28/29 waren moest hij lachen, maar we mochten nog steeds verder. Nadat we onze naam en woonplaats in het gastenboek hadden geschreven natuurlijk. Overigens was het toen 9:15 uur en de bar sloot om 9:30 uur, dus de moeite waard.

Na een lange wandeling terug naar het centrum hebben we toch nog een kroegje gevonden waar mensen waren. Als je iets bestelde moest je met de bardame dobbelen. Als je won was de bestelling gratis. Als je verloor moest je gewoon betalen. Mooie regeling toch?

Lig ik na deze zware avond net een kwartiertje in bed, komt de eigenaar van het hostel me wakker maken om te zeggen dat de auto fout geparkeerd staat. Als ik geen bekeuring wil moet ik hem 2 meter verplaatsen. Aardig toch dat hij dat even komt melden.

Wat feiten over Bathurst: 30.000 inwoners, met de jaarlijkse autorace komen er 150.000 bezoekers.
Het lijkt wel een Amerikaans westernstadje met erg brede straten. Parkeren gaat dan ook dwars op straat met de achterkant naar het trottoir.
En wat kost een huisje hier? 162 hectare met wat beekjes en meertjes en ook nog een huis heb je voor omgerekend 220.000 euro. Niet onaardig.

immer gerade aus

 

 

Auto en verhuizen

Afgelopen week wat naar autos wezen kijken en naar Bondi Beach geweest. Mooi strand daar. Biertje gedronken op het dak van een hostel. Besloten om daar maar naar toe te verhuizen.

De laatste dag in het centrum van Sydney nog de toerist uitgehangen. Sydney opera house bezocht. Reisgenoot Jaap (heeft 3 jaar bij de commandos gezeten) begon spontaan het gebouw te beklimmen, en daar was de security het niet zo mee eens. Heeft geen problemen opgeleverd verder.

Daarna naar het Sydney Centrepoint Tower geweest. Torentje van 305 meter hoog. En dan heb ik hoogtevrees ja. Maar het was wel mooi om te zien.

Toen maar naar de garage om de auto die we eerder gezien hadden te kopen. Prijs was 4000 dollars, maar we hadden hem naar 3500 gekregen. Op dat moment waren er echter ook anderen net naar die auto aan het kijken, dus het hing ervan af wie het eerste ja zou zeggen. Wij waren het eerste. Maar 1 minuut later boden de anderen gewoon de prijs van 4000, dus toen hadden zij het zogenaamd als eerste geroepen. Maakt niet uit, er stonden meer autos. Het is een mooie witte Ford Falcon geworden. 4 liter v6. automaat. Met airco, maar die werkt niet. Slechts 240.000 kilometertjes gelopen, van een oud vrouwtje geweest dus.

Na deze zware dag verhuisd naar ons nieuwe hostel. Niet zo een heel goed idee, iets duurder en nogal ranzig. Maar volhouden tot maandag, dan kan ik de auto ophalen en gaan we on the road. In het barretje onder het hostel nog wel met een nieuw zeelander zitten praten. Hij speelde rugby. Als nieuw zeeland speelt doen ze altijd zo een rare dans aan het begin van de wedstrijd. Of hij dat even voor kon doen. Ja hoor, hij ging meteen zijn maat halen. En ik moet toegeven, het is erg imponerend. Applaus van de hele bar. En verdiend.

Vanmiddag gaan we de plannen voor volgende week maken. Samen met Amsterdammers Dennis en Emile, en een geflipte student gaan we de outback in. In Alice Springs pikken we dan commando Jaap weer op en gaan we met 5 man richting Darwin. Daarna splitsen onze wegen. Maar eerst de woestijn in. Heb er zin in, heb Sydney wel gezien.

Zondag staat er nog een mountainbike ritje op het programma met Samantha. Deze australische mevrouw zou zo heb ik begrepen in training zijn voor een triathlon of zoiets. Dus dat wordt een eitje.

Groeten aan iedereen, en bedankt voor de mailtjes.

 

 

 

 

Fotoos en andere dingen

Hallo dan uit Australie,

Fotooos op internet!!

Wat administratieve zaken.<BR><BR>Mijn Australisch telefoonnummer: +6141083820.

Postadres (voor vakantiekaarten en geld):
Nico van Elk #8181#
Travellers Contact Point
Level 7, Dymocks Building
428 George Street
SYDNEY NSW 2000
Australia

Sinds gisteren niet veel te melden eigenlijk. Na het opstaan naar het Travellers Contact Point gegaan om daar een formuliertje in te leveren zodat ik vacatures toegemaild krijg.

Sterke verhalen deel 1.
Sta ik bij de receptie voor 2 borden en vorken. Komt er een blonde Finse chica naast me staan. Ze was het sleuteltje van een hangslot kwijt en had van de receptie een grote tang gekregen om het slotje kapot te knippen. Maar ze was niet sterk genoeg. Toen zei ik: he meissie, zal ik dat ff voor je fixen. Maar dat verstond ze niet. Dus in het Engels hetzelfde gezegd. Heb ik fluitend met 2 vingers in de neus dat slotje doorgeknipt. Held van de dag.

Sterke verhalen deel 2.
Ik weet dat jullie het vast niet geloven. Ikzelf ook niet. Vanmorgen heb ik zomaar een half uur hardgrend door het park en langs de jachthaven. Ja, echt waar. En ik hoefde niet eens overgehaald te worden. Kon mijn hardrenpartner niet echt bijhouden, maar ja, ik ben dan ook geen 19.

Beide sterke verhalen zijn waar.

Nog steeds Sydney

Gisteren stond een tripje naar de Blue Mountains op het programma. Om 8 uur werden we opgehaald. Gisteren op tijd naar bed, dus deze keer fit.

Tourgide Dave bracht ons naar de blue mountains via het olympisch park. Volgens mij zijn die hele olympische spelen niet live want er was op dit moment een enorme truckshow. Met de groeten aan Marcel.

Daarna in het park kwamen we de eerste kangaroes tegen. Uitstappen en fotos maken. Je kon best dichtbij komen, en toch heb ik geen goede fotos. Nog wat rondgelopen en onder andere kakatoes gezien.

Daarna verder naar de Grand Canyon. Huh? Ja, die hebben ze hier ook. Is de 2e grootste van de wereld. Daar een wandelingetje van plusminus 1 uur gemaakt met op het einde een trap waar echt geen einde aan leek te komen.

Toen naar de 3 sisters. Rotsformatie met een lang aboriginal verhaal. Niet echt boeiend. Vertel ik ooit nog wel eens een keer. Ook de rotsen waren niet zo heel apart. En toch 1,2 miljoen bezoekers per jaar. Daarna hebben we een bushwalk gedaan door een stukje regenwoud. Met name door de uitleg van Dave wel boeiend. Ging een aardig eind omlaag, ongeveer een uur lopen. Onderin bleek nog een kolenmijn te zijn, en vroeger werden de kolen door de mensen omhooggesleept. Wij konden echter met een treintje, en wel het steilste treintje ter wereld. Beetje efteling gevoel.

Heb dit hostel hier in het hartje van Sydney bijgeboekt tot en met woensdagnacht. In die drie dagen ga ik even de plannen maken. In ieder geval een auto zoeken.

De groep begint ook uit elkaar te vallen, ieder gaat zijn eigen weg. Waarschijnlijk willen er enkele dezelfde kant op als ik, dus de eerste meerijders al geregeld?

 

 

 

 

Sydney

Hallo iedereen, hier even een kort berichtje om te laten weten dat ik goed geland ben. Ik ben goed geland. Het is hier nu winter dus af en toe wat fris, maar in het zonnetje wel perfect. Erg leuke groep enzo. De reis is goed verlopen, alleen duurde de eerste vlucht wel erg lang. Slechte films en redelijk eten. In Taiwan was het heel erg benauwd, maar wel een erg goed hotel met bad! In Sydney ook een leuk hostel. Kamer met 4 man/2 vrouw. Bier gedronken en wat gekaart. Fotos van het een en ander komen binnenkort. Vandaag alle zaken bankrekening/postadres/simkaart etcetera geregeld. Ik stuur iedereen wel mijn nummer. Zit nog wel wat te draaien vanwege het weinige slapen (of het vele bier?) maar in ieder geval klopt de tijd van de dag nu met mijn gevoel. Morgen gaan we de havencruise doen, en zondag een tripje naar de blue mountains. Daarna mogen we het zelf allemaal gaan verzinnen. Gaat wel goed komen. De plannen beginnen een beetje vorm aan te nemen. Sydney is in ieder geval een mooie schone stad. Veel oude en nieuwe gebouwen door elkaar.

Eten met de groep
Eten met de groep.

 

Heelijk helder
Heerlijk helder.

 


Nico en Claudia.

 


Claudia en Sanne.

 


Rondvaart door Sydney Harbour.

 


Sydney aquarium.